بخش 1

الکترود روتیلی1 دارای روپوش متوسط یا ضخیم بوده و مقدار زیادی روتیل با ترکیباتی مشتق از اکسید تیتانیوم در روپوش آن وجود دارد سرباره مذاب این نوع الکترود متراکم و نسبتاً غلیظ است. ثبات قوس آن، هنگام جوشکاری خوب به طور عادی پاشیدگی خیلی کمی دارد. این الکترود برای جوشکاری در تمام حالات مناسب است و میتوان آن را هم با جریان مستقیم و هم با جریان متناوب به کار برد. تمایل به گرم ترک شدن (ترک خوردن در حالت گرم) مخصوصاً در جوشهای عمودی در حدود الکترودهای نوع اسیدی است به طوری که باید همان احتیاطات لازم را بر حسب ترکیب قطعه کار رعایت نمود.

خواص مکانیکی جنس جوش خوبست و این نوع الکترود برای اکثر کارهای ساختمانی به کار میرود.

برای الکترودهای جوشکاری با قوس الکتریکی حرف(E) در ابتدای علائم شناسایی قرار میگیرد. این حرف از علائم متعاقب خود به وسیله یک تیره جدا میگردد و نماینده الکترود برای جوشکاری فولاد معمولی یا فولاد کم عیار میباشد.

برای الکترودهای جوشکاری پر نفوذ و ویژه به بند7-2-2 الکترودهای نوع ویژه مراجعه شود.

مقاومت کشش جنس جوش خالص یک نوع الکترود در قطرهای مختلف متفاوت است. حداقل این مقادیر با تطبیق به جدول1 مبنای انتخاب علامت قرار میگیرد. بالاترین رقم مقاومت کشش نباید تا10 کیلوگرم بر میلیمتر مربع بیشتر از مقدار مبنا باشد. به عبارت دیگر رقم مبنا در جدول1 تا+10 کیلوگرم بر میلیمتر مربع حد کشش دارد.

برای تعیین ابعاد قطعات آزمایش به بخش2 همین استاندارد مراجعه شود.

±3 درصد قطر سیم مغزی تا حداکثر±0/1 میلیمتر

قطعات مبنا که شامل زیر سری نیز میباشند باید از فولاد بسیار مرغوب بدون آلیاژ یا بدون عناصر آلیاژی مهم طبق مشخصات زیر انتخاب شوند:

برای آزمایش و تعیین خواص مکانیکی هر نوع الکترودی که تولید میشود باید نمونه‌هائی از آن مورد مصرف قرار گیرد که قطر آنها3/15 میلیمتر یا بیشتر باشد.

در شکل3 کلیه مختصات شامل محل و برش تکه‌هائی که برای آزمایشات ضربه و کشش باید از قطعات جوشکاری شده جدا گردند نمودار است.

آزمایشات باید دقیقاً مطابق استاندارد آزمون ضربه فولاد روی نمونه با دو تکیه گاه (با شیارV) و استاندارد آزمون کشش فولاد انجام گیرند.

مخصوصاً درجه حرارت قطعات آزمایش در اثنای آزمایشات باید2±20 درجه سانتیگراد برای مناطق معتدل و2±27 درجه سانتیگراد برای مناطق حاره باشد.