بخش 4.1

لوله‌ها یا اتصالات باید با استفاده از رزین پلی‌استر، سنگدانه‌ها، با پرکننده یا بدون آن و درصورت کاربرد، افزودنی‌هایی به منظور دستیابی به ویژگی‌های خاص، ساخته شوند.

دمای تغییرشکل رزین مورد استفاده در لوله‌ها یا اتصالات، مطابق با روش A در استاندارد ISO 75-2 روی آزمونه با طرف لبه، باید حداقل ۷۰ °C باشد. همچنین رزین باید مطابق با الزامات مرتبط در استاندارد EN 13121-1 باشد.

سنگدانه‌ها و پرکننده‌ها نباید حاوی مقادیری از اجزاء تشکیل دهنده باشند که منجر به تأثیر زیان‌آور بر استحکام، عدم نشتی یا دوام بتن رزین پلی‌استر (PRC) شود (بند ۳-۱-۲۵). همچنین، اندازه ذرات سنگدانه‌ها و پرکننده‌ها نباید بیش از یک سوم کوچک‌ترین ضخامت دیواره $e$ لوله یا اتصال باشد.

مشخصات سنگدانه‌ها و پرکننده‌ها باید مطابق با استاندارد ملی ایران شماره ۳۰۲ باشند.

مواد الاستومری مورد استفاده برای تولید درزگیرها برحسب کاربرد باید مطابق با استاندارد ملی ۱-۷۳۹۱ باشند. رده‌بندی مقاومت شیمیایی الاستومر درمقابل سیال فاضلاب و گازهای حاصل از آن باید مطابق با استاندارد ISO TR 7620 از گونه ۱ باشد.

درصورت استفاده از اجزاء فلزی نمایان، پس از غوطه‌ورسازی جزء فلزی به مدت ۷ روز در دمای $(23\pm2)\,{}^\circ C$ در محلول آبی کلرید سدیم ۳۰ g/l، و سپس بیرون آوردن از محلول و بررسی به صورت چشمی، اثری از خوردگی نباید مشاهده شود.

مقدار رزین در بتن رزین پلی‌استر (PRC)، مطابق با استاندارد EN 637، نباید کمتر از ۷ درصد وزنی نمونه باشد.