بخش 4

لوله‌ها یا اتصالات باید با استفاده از رزین پلی‌استر، سنگدانه‌ها، با پرکننده یا بدون آن و درصورت کاربرد، افزودنی‌هایی به منظور دستیابی به ویژگی‌های خاص، ساخته شوند.

دمای تغییرشکل رزین مورد استفاده در لوله‌ها یا اتصالات، مطابق با روش A در استاندارد ISO 75-2 روی آزمونه با طرف لبه، باید حداقل ۷۰ °C باشد. همچنین رزین باید مطابق با الزامات مرتبط در استاندارد EN 13121-1 باشد.

سنگدانه‌ها و پرکننده‌ها نباید حاوی مقادیری از اجزاء تشکیل دهنده باشند که منجر به تأثیر زیان‌آور بر استحکام، عدم نشتی یا دوام بتن رزین پلی‌استر (PRC) شود (بند ۳-۱-۲۵). همچنین، اندازه ذرات سنگدانه‌ها و پرکننده‌ها نباید بیش از یک سوم کوچک‌ترین ضخامت دیواره $e$ لوله یا اتصال باشد.

مشخصات سنگدانه‌ها و پرکننده‌ها باید مطابق با استاندارد ملی ایران شماره ۳۰۲ باشند.

مواد الاستومری مورد استفاده برای تولید درزگیرها برحسب کاربرد باید مطابق با استاندارد ملی ۱-۷۳۹۱ باشند. رده‌بندی مقاومت شیمیایی الاستومر درمقابل سیال فاضلاب و گازهای حاصل از آن باید مطابق با استاندارد ISO TR 7620 از گونه ۱ باشد.

درصورت استفاده از اجزاء فلزی نمایان، پس از غوطه‌ورسازی جزء فلزی به مدت ۷ روز در دمای $(23\pm2)\,{}^\circ C$ در محلول آبی کلرید سدیم ۳۰ g/l، و سپس بیرون آوردن از محلول و بررسی به صورت چشمی، اثری از خوردگی نباید مشاهده شود.

مقدار رزین در بتن رزین پلی‌استر (PRC)، مطابق با استاندارد EN 637، نباید کمتر از ۷ درصد وزنی نمونه باشد.

خواص مکانیکی، فیزیکی و شیمیایی مشخص شده در این استاندارد باید در دمای $(23\pm5)\,{}^\circ C$ تعیین شوند. برای دماهای بهره‌برداری فراتر از ۳۵ °C و تا ۵۰ °C، آزمون‌های نوعی باید حداقل در دمای طراحی بهره‌برداری اعلام شده توسط خریدار انجام شود (بند ۳-۱-۵) تا ضرایب ارزیابی مجدد (بند ۳-۱-۱۷) برای تمام خواص بلند مدت مورد استفاده در طراحی، تعیین شوند.

آب مورد استفاده در آزمون‌های مورد ارجاع در این استاندارد باید آب آشامیدنی با pH برابر با $(7\pm2)$ باشد.

خواص مکانیکی، فیزیکی و شیمیایی مشخص شده در این استاندارد باید با استفاده از شرایط بارگذاری محیطی و/یا طولی، برحسب کاربرد، تعیین شود.

ابعاد باید مطابق با استاندارد ملی ۲۴۱۲ اندازه‌گیری شود. در صورت اختلاف نظر، اندازه‌گیری ابعاد باید حداقل ۲۴ ساعت پس از تولید در دمای $(23\pm5)\,{}^\circ C$، انجام شود.

تولیدکننده باید طول و حداکثر قطر خارجی یا برای اجزاء تخم مرغی شکل، حداکثر ابعاد محل اتصال مونتاژ شده و نیز مواد مورد استفاده را در مستندات هنگام درخواست و/یا تحویل اعلام کند.

درزگیرهای الاستومری محل اتصال باید از موادی مطابق با بند ۴-۱-۴ ساخته شوند. درزگیر باید توسط تولیدکننده لوله یا اتصال تهیه شده و متصل به لوله یا اتصال یا به‌صورت مجزا باشد. حلقه درزگیر نباید روی خواص اجزائی که با آن استفاده می‌شود اثری زیان‌آور داشته و منجر به عدم انطباق سامانه مونتاژ شده با الزامات کارایی ارائه شده در بند ۷ شود.

درصورتی که اجزاء محل اتصال با استفاده از چسب به هم متصل شوند، نوع و ویژگی‌های چسب‌ها باید توسط تولیدکننده در مستندات هنگام درخواست و/یا تحویل مشخص شوند. تولیدکننده باید تضمین کند که چسب‌ها روی خواص اجزائی که با آن درتماس هستند اثری زیان‌آور نداشته و منجر به عدم انطباق سامانه مونتاژ شده با الزامات کارایی ارائه شده در بند ۷ نشود.