بخش A2.ب–2

ب–۲–۱. برای همه فرآورده‌های ساختمانی این گونه در نظر گرفته می‌شود که یک آتش‌سوزی در یک اتاق آغاز می‌شود که می‌تواند گسترش یافته به مرحله گرگرفتگی سراسری برسد. این سناریو شامل سه موقعیت حریق متناظر با سه مرحله در توسعه آتش‌سوزی می‌باشد.

• مرحله اول شامل آغاز حریق به وسیله افروزش یک فرآورده، با شعله‌ای کوچک در ناحیه محدودی از فرآورده است.

• مرحله دوم بیانگر رشد حریق است که آتش در نهایت به مرحله گرگرفتگی سراسری می‌رسد. این مرحله با یک جسم مشتعل منفرد (SBI) در گوشه‌ای از اتاق شبیه‌سازی می‌شود، که بر روی سطح مجاور یک شار حرارتی ایجاد می‌کند. حریق در کفپوش‌ها به این صورت است که آتش در اتاق محل وقوع رشد می‌کند و از طریق یک در، یک شار حرارتی روی کفپوش در اتاق یا راهروی مجاور ایجاد می‌کند.

• در مرحله سوم پس از گرگرفتگی سراسری همه فرآورده‌های قابل سوختن در بار حریق شرکت می‌کنند.

ب–۲–۲ اعتبار طبقه‌بندی فرآورده‌ها در مرحله مشارکت فرآورده‌ها در رشد حریق و بعد از گرگرفتگی سراسری بر مبنای یک سناریوی مقیاس بزرگ می‌باشد. فرض بر این است که این طبقه‌بندی نمایانگر دیگر سناریوها نیز هست. یک فرض ساده‌کننده دیگر این است که این طبقه‌بندی برای جهت‌ها و مواضع هندسی مختلف و نیز برای انواع فرآورده‌ها نسبت به فرآورده‌های سطح اتاق می‌باشد. فرآورده‌های غیر از پوشش سطحی اتاق نیز قابل کاربرد هستند.

فرآورده‌ها در ارتباط با کاربرد نهایی آنها در نظر گرفته می‌شوند. اگر طبقه‌بندی بر پایه یکی از روش‌های آزمون و معیارهای فهرست شده در جداول ۱ و ۲ مناسب نباشد، از یک یا چند سناریوی مرجع دیگر می‌توان استفاده کرد.

ب–۲–۳ طبقه‌های مختلف قرارگیری فرآورده در معرض مراحل مختلف توسعه حریق در سناریوهای مرجع را نشان می‌دهند. شکل ب–۱ ارتباط بین این طبقه‌ها و آزمون استاندارد ISO ۹۷۰۵:۱۹۹۳ را که به عنوان یک سناریوی مرجع برای تعریف حدود طبقه به کار رفته است، نشان می‌دهد.

ب–۲–۴ هیچ ارتباط مشخصی بین خصوصیات رفتاری مختلف یا بین خصوصیات مشابه در موقعیتهای مختلف حریق وجود ندارد که برای تمام فرآورده‌ها صدق کند. با این حال یک طبقه بالاتر نه تنها باید یک عملکرد حداقل مشابه برای مشخصه مربوط را نشان دهد، بلکه اگر تمام جنبه‌های رفتاری مربوط به طبقه موردنظر، در نظر گرفته شوند، باید معرف عملکرد بهتر نیز باشد.

ب–۲–۵ فرض بر این است که فرآورده‌های طبقه‌بندی شده به عنوان طبقه A1 نباید هیچ مشارکتی در رشد حریق یا در حریق کاملاً توسعه یافته داشته باشند. همچنین فرض بر این است که یک فرآورده طبقه‌بندی شده به عنوان A1 هیچ خطری از نظر تولید دود ندارد.

ب–۲–۶ اصل بر این است که آزمونهای انجام شده در شرایط سخت‌تر برای شرایطی با سختی کمتر معتبر هستند. در بعضی موارد یک کاربرد نهایی آزمونه می‌تواند کاربرد نهایی در شرایط سخت‌تر را پوشش دهد. برای مثال چنانچه آزمونهای SBI و قابلیت افروزش در جهت عمودی انجام شوند، برای تمام جهت‌های دیگر نیز می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند، یا آزمونهایی که روی یک فرآورده با نمای رو به فضای باز انجام می‌شود می‌تواند برای همان فرآورده در فضاهای مجوف افقی یا عمودی استفاده شود.