بخش A3.پ-2-4-1-2

ساختار نگهدارنده صلب با فرض اتصال کافی مانند آنچه که در استاندارد ملی ایران شماره ۱۲۰۵۵-۱: سال ۱۳۸۸، مقاومت در برابر آتش قسمت ۱: الزامات عمومی،شرح داده شده است، تمایل به مهار هر گونه انحنای چهارچوب فلزی در را دارد، در حالی که ساختار نگهدارنده قابل انعطاف مانند آنچه که در استاندارد ملی ایران شماره ۱۲۰۵۵-۱: سال ۱۳۸۸، مقاومت در برابر آتش قسمت ۱: الزامات عمومی، شرح داده شده است، ممکن است تمایل برای انحناء بر داشتن هماهنگ با آن پیدا کند و بنابراین اجازه دهد چهارچوب در به تبعیت از انحناء(تقوس) لنگه در خودش نیز انحناء بر دارد. این امر سبب می‌شود که تمایل برای به وجود آمدن هر بادخوری بین آن‌ها را کاهش دهد. بنابراین اتفاقی که خواهد افتاد این است که در لنگه درهای فلزی سوارشده بر چهارچوب‌های فلزی، دشوارترین حالت آن این است که لنگه در در جهت دور از کوره بازشو و مجموعه در در ساختار نگهدارنده نوع صلب نصب شده باشد. با این حال، استثناءهایی در این شرایط می‌تواند وجود داشته باشد و در نتیجه هیچ قانون کلی را نمی‌توان وضع کرد.