بخش A3.پ-2-4-1

از آن‌جایی که فلز در آتش منبسط می‌شود، سمت معرض به آتش لنگه در تلاش خواهد نمود که نسبت به سمت غیر در معرض آتش منبسط شود که در نتیجه لنگه در فلزی تمایل خواهد داشت به سمت دور از آتش در لبه‌های بالا و پایین انحناء بر دارد. چهارچوب در نیز به طور مشابه رفتار می‌کند، اما به دلیل این که به ساختار نگهدارنده متصل می‌باشد ممکن است در آزمون متکی به ساختار نگهدارنده به همان اندازه انحنای لنگه در حرکت نکند.

اگر لنگه در به سمت مخالف آتش باز شود، در این صورت لبه‌های بالا و پایین تلاش خواهند نمود که در جهت مخالف آتش و به دور از قابلمه چهارچوب انحناء بردارند. این امر باعث می‌شود با کمک فشار مثبت داخل کوره فرصتی برای عبور شعله آتش و فرا گازهای داغ حاصل از آن از داخل کوره به سمت بیرون فراهم شود و سبب شکست معیار یکپارچگی شود. علاوه بر این شکست ممکن است درهم ریختگی بادخورها رخ دهد. اگر لنگه در در جهت آتش باز شود، در این صورت همانطور که در بالا شرح داده شده است، لبه‌های بالا و پایین لنگه در تلاش خواهند نمود که در جهت مخالف آتش و به طرف قابلمه چهارچوب انحناء بردارند که در این حالت به عملکرد مجموعه در کمک می‌شود.

ساختار نگهدارنده صلب با فرض اتصال کافی مانند آنچه که در استاندارد ملی ایران شماره ۱۲۰۵۵-۱: سال ۱۳۸۸، مقاومت در برابر آتش قسمت ۱: الزامات عمومی،شرح داده شده است، تمایل به مهار هر گونه انحنای چهارچوب فلزی در را دارد، در حالی که ساختار نگهدارنده قابل انعطاف مانند آنچه که در استاندارد ملی ایران شماره ۱۲۰۵۵-۱: سال ۱۳۸۸، مقاومت در برابر آتش قسمت ۱: الزامات عمومی، شرح داده شده است، ممکن است تمایل برای انحناء بر داشتن هماهنگ با آن پیدا کند و بنابراین اجازه دهد چهارچوب در به تبعیت از انحناء(تقوس) لنگه در خودش نیز انحناء بر دارد. این امر سبب می‌شود که تمایل برای به وجود آمدن هر بادخوری بین آن‌ها را کاهش دهد. بنابراین اتفاقی که خواهد افتاد این است که در لنگه درهای فلزی سوارشده بر چهارچوب‌های فلزی، دشوارترین حالت آن این است که لنگه در در جهت دور از کوره بازشو و مجموعه در در ساختار نگهدارنده نوع صلب نصب شده باشد. با این حال، استثناءهایی در این شرایط می‌تواند وجود داشته باشد و در نتیجه هیچ قانون کلی را نمی‌توان وضع کرد.