بخش A3.پ-2-3-1-1

لنگه در چوبی همانطور که در بند پ-۲-۲-۱-۱ شرح داده شده است، رفتار می‌کند، که تلاش برای انحناء برداشتن به طرف آتش در لبه‌های بالا و پایین خود دارد. با این حال، چهارچوب رفتار متفاوتی خواهد داشت. در آتش، فلز منبسط می‌شود و در نتیجه چهارچوب تلاش خواهد نمود از سمتی که در جهت آتش قرار دارد نسبت به سمت دیگر که در جهت آتش نیست منبسط شود که ممکن است منجر به انحناء آن در لبه‌های بالا و پایین در جهت معکوس (دور از) آتش شود. بنابراین، چهارچوب تمایل به انحناء بر داشتن در جهت مخالف لنگه در دارد.

اگر لنگه در به سمت آتش باز شود، در این صورت همانطور که در بالا شرح داده شده است، لبه‌های بالا و پایین لنگه در تمایل دارد به سمت آتش و به دور از قابلمه چهارچوب، انحناء بر دارد. این امر باعث می‌شود با کمک فشار مثبت فرصتی برای عبور شعله آتش و فرا گازهای داغ حاصل از آن از داخل کوره به سمت بیرون فراهم شود و سبب زودرس شکست معیار یکپارچگی شود. این امر با انحناء برعکس چهارچوب فلزی تشدید می‌شود. اگر لنگه در در جهت معکوس (دور از) آتش باز شود، در این حالت لبه‌های بالا و پایین تمایل به انحناء برداشتن به سمت آتش و به طرف قابلمه چهارچوب دارند که در این حالت به عملکرد مجموعه در کمک می‌شود.

برای مجموعه درهای کتیبه‌دار، به دلیل وجود فلز بیش‌تر در سطح معرض به آتش برای جذب گرما، دمای کتیبه از دمای لنگه دری که به سمت بیرون کوره باز می‌شود، بالاتر خواهد بود. این امر سبب می‌شود که حالت دشوارتری در بالای لنگه در به دلیل داشتن دماهای بالاتری که باعث افزایش فرسایش در این موقعیت می‌شود، به وجود آید.