بخش A3.پ-1

هدف از این پیوست ارایه دلایل اساسی برای شرح موارد کاربردی تدوین شده در بند ۱۳-۴ آزمون تنها از یک جهت برخی از انواع مجموعه درها و تدوین شده در بند ۱۳-۵ زمینه کاربردی برخی از انواع مجموعه درها است، هنگامی که در انواع متفاوتی از ساختارها نسبت به ساختارهایی که در آن آزمون شده‌اند نصب می‌شوند.

برای اهداف این پیوست دو نوع کلی از مجموعه درها در نظر گرفته شده است: چوبی و فلزی. در این زمینه، چهارچوب چوبی یا لنگه در چوبی که در آن غالب ساختارها و اجزای اصلی از چوب ساخته می‌شود که شامل، به عنوان مثال، چوب درختان پهن برگ، چوب درختان سوزنی برگ، تخته خرده چوب، تخته تمام چوب، تخته سخت، تخته چند لا، تخته فیبر با چگالی متوسط MDF و دیگر مواد پایه سلولزی می‌باشد.

چهارچوب یا لنگه در فلزی که در آن غالب ساختارها و اجزای اصلی از فلز ساخته می‌شود که شامل، به عنوان مثال، فولاد و آلومینیوم می‌باشد.

مجموعه درهای ساخته شده از مواد دیگر یا از مواد ترکیبی مخصوصاً از این پیوست مستثنی شده‌اند، چرا که شواهد کافی برای نشان دادن رفتار آن‌ها در مواجه شدن با آتش سوزی وجود ندارد که بتواند راهنمایی برای ضعیف‌ترین سمت آن‌ها در مقابل هجوم آتش ارایه شود. مثال‌هایی از چنین موادی می‌تواند درهای ساخته شده از مواد غیر آلی(معدنی) باشد (مثال: تخته‌های مبتنی بر کلسیم سیلیکات، ورمیکولیت، سیمان فیبری) و درهای ساخته شده مبتنی بر پلاستیک (مثال پلی‌استر تقویت شده با شیشه، PVC). برای مجموعه در ساخته شده از چنین موادی، آزمونه‌های نامتقارن همیشه باید از هر دو جهت مورد آزمون قرار گیرد (یعنی حداقل دو عدد آزمونه مورد نیاز می‌باشد).

در بررسی‌های زیر فرض بر آن است که روش‌های نصب و تثبیت به کار رفته در هر نوع ساختار نگهدارنده باید متناسب با آن ساختار باشد. بنابراین، آزمون بر مجموعه در در ساختار نگهدارنده استاندارد صلب باید نصب این مجموعه در با روش مناسب نصب در ساختار صلب انجام پذیرد. اگر روش برای ساختار قابل انعطاف باید اعمال شود، آنگاه روش تثبیت و نصب مناسب برای آن مجموعه در باید در ساختار قابل انعطاف به کار برده شود.