✓ در صورتی‌ که‌ عملیات عمرانی‌ کارگاه، مسیر عبور عابران پیاده را به‌ لحاظ ایمنی‌ یا دسترسی‌ تحت‌ تاثیر قرار دهد، ضروری‌ است‌ ملاحظات ویژه ای‌ برای‌ گذر عابران پیاده در نظر گرفته‌ و اجرا شود. تمهیدات در نظر گرفته‌ شده باید به‌گونه‌ای‌ باشند که‌ بهترین‌ شرایط‌ را برای‌ حفظ‌ دسترسی‌، ایمنی‌ و راحتی‌ عابران پیاده فراهم‌ نمایند.

✓ ضروری‌ است‌ مسیر در نظر گرفته‌ شده برای‌ عابرین‌ پیاده از محدوده بلافصل‌ و همچنین‌ از سوارهرو به‌ نحو مناسبی‌ جداسازی‌ شده باشد. در صورتی‌ که‌ کارگاه ساختمانی‌، مسیر عابرین‌ پیاده را تحت‌ تاثیر قرار دهد اما به‌ محدوده فیزیکی‌ آن تجاوز ننماید (خطرهای‌ ناشی‌ از پرتاب شدن مصالح‌، وسایل‌ و تجهیزات ساختمانی‌) می‌توان از وسایل‌ و سازه های‌ حفاظتی‌ برای‌ ایمن‌سازی‌ مسیر حرکتی‌ عابرین‌ و دوچرخه‌سواران استفاده نمود. به‌ منظور آگاهی‌ از نحوه جداسازی‌ محدوده بلافصل‌ و پیاده روها و همچنین‌ علائم‌ و تابلوهای‌ ایمنی‌ مورد نیاز، به‌ ترتیب‌ به‌ مباحث‌ دوازدهم‌ و بیستم‌ مقررات ملی‌ ساختمان مراجعه‌ شود.

✓ تامین‌ روشنایی‌ مسیر بر مبنای‌ الزامات توصیه‌ شده در نشریه‌ ۱۹۵ سازمان مدیریت‌ و برنامه‌ ریزی‌ کشور تحت‌ عنوان ”مشخصات فنی‌ عمومی‌ و اجرایی‌ روشنایی‌ راه های‌ شهری‌”، ضروری‌ است‌. علاوه بر آن الزاماتی‌ نیز در زمینه‌ تجهیزات روشنایی‌ در این‌ بخش‌ اضافه‌ شده است‌ که‌ رعایت‌ آن الزامی‌ است‌.

✓ در صورتی‌ که‌ کارگاه ساختمانی‌ بخشی‌ از مسیر عابر پیاده را اشغال نماید، ضروری‌ است‌ پس‌ از جدا سازی‌ توصیه‌ شده مطابق‌ پیوست‌ ۲۳-۵ الزامات مربوط به‌ حداقل‌ عرض ارائه‌ شده برای‌ مسیر مورد نظر رعایت‌ گردد و در صورت عدم تامین‌ حداقل‌ عرض، ضروری‌ است‌ با صلاحدید مهندس ترافیک‌ ذی‌صلاح به‌ تعریض‌ مسیر یا تامین‌ مسیر موقت‌ اقدام گردد.

✓ عرض مسیر موقت‌ نباید از 1/75 متر کمتر باشد. در مواردی‌ که‌ تامین‌ مسیر موقت‌ با عرض مذکور موجب‌ محدودیت‌ در سواره رو گردد و یا ملاحظات ایمنی‌ ایجاب کند، حداقل‌ مطلق‌ عرض مسیر موقت‌ را با تایید مهندس ترافیک‌ می‌توان 1/20 متر در نظر گرفت‌. عرض های‌ کمتر از این‌ مقدار با توجه‌ به‌ ملاحظات حرکت‌ معلولین‌ دارای‌ ویلچیر مجاز نمی‌باشد.

✓ روسازی‌ مسیر موقت‌ باید از مصالح‌ مقاوم و غیر لغزنده ساخته‌ شود. حداکثر شیب‌ عرضی‌ مسیر موقت‌ به‌ منظور تخلیه‌ و زهکشی‌ آبهای‌ سطحی‌ ۲ درصد لحاظ گردد.

✓ حداکثر شیب‌ طولی‌ مسیر موقت‌ با در نظرگیری‌ ملاحظات مربوط به‌ معلولین‌ دارای‌ ویلچیر ۵ درصد می‌باشد. در صورتی‌ که‌ طول مسیر شیب‌دار کمتر از ۱۰۰ متر باشد، شیب‌ حداکثر ۸ درصد مجاز می‌باشد. در صورت صلاحدید مهندس ترافیک‌، دستگیره جهت‌ کمک‌ به‌ حرکت‌ معلولین‌ در مسیر شیب‌دار تعبیه‌ گردد.

✓ در تغییر تراز بیش‌ از ۳ سانتی‌متر (در محل‌هایی‌ نظیر انتقال به‌ سواره رو در محل‌ گذرگاه عرضی‌ و همچنین‌ در ابتدا و انتهای‌ مسیرهای‌ موقت‌ عابر پیاده)، برای‌ رعایت‌ حال معلولین‌ دارای‌ ویلچیر، الزامی‌ است‌ شیبراه ویژه معلولین‌ تعبیه‌ گردد.

✓ حداقل‌ عرض آزاد شیبراه نباید از ۲۵/۱ متر (حداقل‌ عرض لازم برای‌ حرکت‌ راحت‌ صندلی‌ چرخدار) کمتر باشد. حداکثر شیب‌ در شیبراه، در جهت‌ حرکت‌ طولی‌ ۱۰ درصد و در کناره های‌ آن حداکثر ۸ درصد می‌باشد. پیوست‌ شماره ۲۳-۴ نشان دهنده استاندارد طراحی‌ برای‌ شیبراه ویژه معلولین‌ می‌باشد.

✓ در صورتی‌ که‌ امکان تامین‌ مسیر موقت‌ پیاده در مجاورت مسیر اصلی‌ امکانپذیر نباشد، ضروری‌ است‌ با نصب‌ تابلوهای‌ اطلاعرسانی‌، پیش‌ از محدوده انسداد و در نزدیکترین‌ گذرگاه عرضی‌، عابرین‌ پیاده را به‌ سوی‌ دیگر خیابان جهت‌ استفاده از پیاده روی‌ سمت‌ دیگر هدایت‌ نمود. در صورت نیاز و با نظر مهندس ترافیک‌، به‌ منظور تامین‌ ایمنی‌ تردد عرضی‌ عابرین‌ پیاده می‌توان از پرچم دار استفاده نمود.

✓ در صورتی‌ که‌ بنا به‌ نظر مهندس ترافیک‌، نیاز به‌ استفاده از پل‌ در مسیر موقت‌ باشد، ضروری‌ است‌ طراحی‌ و اجرای‌ پل‌ توسط‌ مهندس ذیصلاح انجام گیرد. سازه پل‌ مذکور می‌بایست‌ به‌ صورت ایمن‌، مقاوم، فاقد لرزش، دارای‌ کفی‌ مناسب‌ و مقاوم در برابر سر خوردن، بدون ترک خوردگی‌ و سوراخ طراحی‌ و اجرا گردد. حداقل‌ عرض پل‌ باید 1/5 متر باشد.

✓ ضروری‌ است‌ گذرگاه های‌ عرضی‌ موجود که‌ عمدتاً مورد استفاده دانش‌آموزان قرار می‌گیرد، تا حد ممکن‌ در همه‌ زمانها حفظ‌ گردد. در صورتی‌ که‌ وجود کارگاه موجب‌ انسداد گذرگاه های‌ عرضی‌ مذکور شود، باید گذرگاه عرضی‌ موقت‌ با توجه‌ به‌ ملاحظات ایمنی‌ و فاصله‌ طراحی‌ گردد.