مصالح‌ فولادی‌ تحت‌ اثر بارهای‌ استاتیکی‌ و دینامیکی‌ با نرخ کـرنش‌ بـالا، قادرنـد پـس‌ از عبـور از مرحله‌ تسلیم‌، بدون اعمال تنش‌ اضافی‌، تا رسیدن به‌ مرحله‌ سخت‌شدگی‌ مجدد، حدود پانزده برابر کرنش‌ حدتسلیم‌ را تحمل‌ کنند. این‌ خاصیت‌ برای‌ مقابله‌ با بارگذاری‌ انفجاری‌ بسیار مفید می‌باشد.

یکی‌ از مهم‌ ترین‌ مسائل‌ در سازه های‌ فولادی‌ مقاوم در برابر انفجار، اتصالات آن‌ها می‌باشد کـه‌ بایـد تا حدامکان به‌ صورت شکل‌ پذیر طراحی‌ شوند. شکل‌ پذیری‌ اتصالات در سازه های‌ فولادی ‌معمولاً به‌ صورت قابلیت‌ چرخش‌ اتصال تحت‌ بارهای‌ وارده تعریف‌ می‌شود. سـازه هـا یـا اتصـالات شـکل‌پـذیر می‌ توانند با مقاومت‌ استاتیکی‌ نسبی‌ کمتر، نیروی‌ بیشتری‌ را در هنگام اعمال بارهـای‌ دینـامیکی‌ و ضربه‌ انفجار جذب نمایند.

هم‌ چنین‌ سازه های‌ در معرض انفجار، واکنش‌ های‌ تکیه‌ گاهی‌ قابل‌ توجهی‌ دارنـد و ایـن‌ واکـنش‌ هـا منجر به‌ لزوم طراحی‌ صفحه‌ ستون به‌ همراه میل‌ مهارهای‌ با ظرفیـت‌ بـالا مـی‌ شـود. هنگـامی‌ کـه‌ مهارها به‌ طور کامل‌ و براساس اصول محاسباتی‌ در بتن‌ مهار شوند، سازوکار شکسـت‌ آن هـا از نـوع شکست‌ شکل‌ پذیر و کششی‌ است‌. ناکافی‌ بودن فاصله‌ از لبه‌هـای‌ صـفحات یـا فاصـله‌ ناکـافی‌ بـین‌ پیچ‌ها باعث‌ ایجاد ظرفیت‌ کمتر لنگر خمشی‌ و وقوع شکست‌ ترد خواهد شد.

در روند تحلیل‌ و طراحی‌ انفجاری‌، اجـازه تشـکیل‌ مفاصـل‌ پلاسـتیک‌ در سراسـر طـول عضـو داده می‌ شود، بنابراین‌ مقاطع‌ باید به‌ گونه‌ ای‌ باشند کـه‌ در حـین‌ تشـکیل‌ ایـن‌ مفاصـل‌، دچـار کمـانش‌ موضعی‌ نشوند و شرایط‌ مقاطع‌ فشرده لرزه ای‌ را مطابق‌ مبحث‌ ۱۰ برآورده سازند.

موضوع مهمی‌ که‌ در طرح دینامیکی‌ سازههای‌ فولادی‌ تحت‌ اثر بارهای‌ انفجـاری‌ مطـرح مـی‌شـود، احتمال معکوس شدن جهت‌ تنش‌‌ها است‌. سازه های‌ فولادی‌ تحت‌ اثر انفجار، در معرض تـنش‌هـای‌ معکوس نسبتاً بزرگی‌ قرار می‌گیرند. تامین‌ مهاربندی‌ جانبی‌ برای‌ بالهای‌ مقاطع‌ فشاری‌ مهار نشده که‌ قبل‌ از معکوس شدن تنش‌‌ها در کشش‌ بوده اند، از اهم‌ موارد قابل‌ توجه‌ اسـت‌ کـه‌ ایـن‌ مسـاله‌ برای‌ اعضایی‌ که‌ بارهای‌ مرده سبکی‌ را تحمـل‌ مـی‌ کننـد و یـا اعضـایی‌ کـه‌ در معـرض فشـارهای‌ انفجاری‌ کوتاه مدت قرار دارند، بحرانی‌تر است‌.