C _m = ضریبی است که باید براساس حالتی که از انتقال جانبی قاب جلوگیری می‌شود، تعیین گردد. مقدار این ضریب باید به شرح زیر در نظر گرفته شود:
۱) برای اعضای فاقد هر نوع بار جانبی در بین دو انتهای عضو در صفحه خمش:

که در آن   M _r۱ و M _r۲ لنگرهای خمشی مرتبه اول (متناسب با نوع روش طراحی، LRFD یا ASD ) دو انتهای ناحیه مهارنشده عضو موردنظر در صفحۀ خمش بوده و |M _r۱ | ≤ |M _r۲ | است. در رابطه ۱۰-پ۳-۴ در صورتی که انحنای عضو به علت لنگرهای M _r۱ و M _r۲ ، ساده باشد، نسبت $\frac{M_{r۱}}{M_{r۲}}$  منفی و در صورتی که انحنای عضو به علت لنگرهای M _r۱ و M _r۲ ، مضاعف باشد، نسبت $\frac{M_{r۱}}{M_{r۲}}$ مثبت است.
۲) برای اعضایی که در تحت اثر بار جانبی در بین دو انتهای عضو در صفحه خمش قرار دارند، مقدار C _m را می‌توان به طور محافظه کارانه برابر یک فرض نمود، مگر آن که تحليل دقیق مقدار کمتری را نشان دهد.
P _e۱ = مقاومت کمانش بحرانی الاستیک عضو موردنظر در صفحه خمش بوده و با فرض عدم انتقال جانبی قاب از رابطه زیر تعیین می‌گردد:

^* (EI)= صلبيت خمشی کاهش یافته عضو موردنظر برای حالتی که برای تأمین الزامات طراحی از روش تحلیل مستقیم استفاده می‌شود (EI ^* = ۰.۸t _b EI) و صلبيت خمشی کاهش نیافته برای حالتی که برای تأمین الزامات طراحی از روش طول مؤثر استفاده می‌شود (EI)
 E= مدول الاستیسیته فولاد
I = ممان اینرسی مقطع عضو موردنظر در صفحه خمش
L= طول عضو موردنظر
K _۱ = ضریب طول مؤثر عضو در صفحه خمش و مقدار آن برای اعضای موردنظر کلیه سیستمهای سازه‌ای باید برابر یک در نظر گرفته شود.

P _r = مقاومت محوری موردنیاز مرتبه دوم که در روش LRFD بیانگر P _u و در روش ASD بیانگر P _a است. در رابطه ۱۰-پ۳-۳ برای محاسبه B _۱ براساس تخمین اولیه مقدار P _r را می‌توان از رابطه P _r = P _nt + P _lt تعیین نمود.

α = ضریبی که مقدار آن در روش LRFD برابر با ۱ و در روش ASD برابر  ۱.۶ است.