محاسبه کفایت حجم فضا و سطح آزاد دهانه‌های هوای احتراق (فضای با درزبندی معمولی)

بر اساس بند ۱۷-۷-۵-۷ (تأمین هوا از داخل)، این ابزار برای فضای با درزبندی معمولی: (۱) حداقل حجم لازم فضا را بر اساس ظرفیت حرارتی کل دستگاه‌های گازسوز محاسبه می‌کند (۱ مترمکعب به ازای هر ۱۷۷ کیلوکالری در ساعت)، (۲) بررسی می‌کند آیا حجم فضای نصب به‌تنهایی یا همراه فضای مجاور برای تأمین هوای احتراق با نفوذ طبیعی کافی است، و (۳) حداقل سطح آزاد هر یک از دو دهانه ارتباطی بین فضای نصب و فضای مجاور را به‌دست می‌دهد (۱ سانتی‌مترمربع به ازای هر ۳۸ کیلوکالری در ساعت، با حداقل مطلق ۶۴۵ سانتی‌مترمربع). توجه: این ابزار فقط برای فضای با درزبندی معمولی کاربرد دارد؛ در ساختمان‌های با درزهای هوابند هوای احتراق باید همواره از خارج ساختمان تأمین شود. جدول ۱۷-۷-۲ (ابعاد دریچه مستقیم به هوای آزاد برای واحدهای کوچکتر از ۶۰ مترمربع) جدولی مجزا با سه ظرفیت گسسته ۳۰۰۰۰، ۵۰۰۰۰ و ۷۰۰۰۰ کیلوکالری در ساعت است و در این ابزار فرمولی پوشش داده نشده است.

مرجع: مبحث هفدهم: لوله کشی گاز طبیعی — بند 17.7.5.7 — مبحث هفدهم - بند ۱۷-۷-۵-۷ (تأمین هوا از داخل - الف: فضای با درزبندی معمولی)

مشاهده بند 17.7.5.7 در کتاب

در حال دریافت ابزار…