بخش 3

مدارک الزامی زیر حاوی مقرراتی است که درمتن این استاندارد ملی ایران به آن‌ها ارجاع داده شده است. بدین‌ترتیب آن مقررات جزئی ازاین استاندارد ملی ایران محسوب می‌شود.

درصورتی‌که به مدرکی با ذکر تاریخ انتشار ارجاع داده شده باشد، اصلاحیه‌ها و تجدیدنظرهای بعدی آن موردنظر این استاندارد ملی ایران نیست. درمورد مدارکی که بدون ذکر تاریخ انتشار به آن‌ها ارجاع داده شده است، همواره آخرین تجدیدنظر و اصلاحیه‌های بعدی آن‌ها موردنظر است.

استفاده ازمراجع زیر برای این استاندارد الزامی است:

۳-۱ استاندارد ملی ایران شماره۱۰۷۴۲: سال۱۳۸۷، مصالح ساختمانی– واژه‌نامه– گچ و فرآورده‌های گچی و سامانه‌های وابسته.

۳-۲ استاندارد ملی ایران شماره۸۵۶۸-۳: سال۱۳۸۶، آکوستیک– اندازه‌گیری صدابندی درساختمان‌ها و اجزای ساختمانی– قسمت سوم– اندازه‌گیری آزمایشگاهی صدابندی هوابرد اجزای ساختمانی.

۳-۳ استاندارد ملی ایران شماره۸۸۳۴-۱: سال۱۳۸۶، آکوستیک– درجه‌بندی صدابندی درساختمان‌ها و اجزای ساختمانی– قسمت اول– صدابندی هوابرد.

۳-۴ استاندارد ملی ایران شماره۲۷۸۶: سال۱۳۸۴، بلوک‌های گچی– تعاریف، ویژگی‌ها و روش‌های آزمون.

۳-۵ استاندارد ملی ایران شماره۱۲۰۱۵-۲: سال۱۳۸۸، گچ– روش‌های آزمون– قسمت دوم– گچ‌های ساختمانی و اندودهای گچی آماده.

۳-۶ استاندارد ملی ایران۸۲۹۹: سال۱۳۸۴، واکنش دربرابر آتش برای مصالح و فرآورده‌های ساختمانی طبقه‌بندی.

3-7 EN 12524-2000, Building materials and products, Hygrothermal properties, Tabulated
design values

3-8 EN ISO 6946-2007, Building components and building elements, Thermal resistance and
thermal transmittance, Calculation method.

3-9 EN ISO 10456-2007, Building materials and products, Hygrothermal properties,
Tabulated design values and procedures for determining declared and design thermal values.