بخش 4

صفحه‌های گچی و مواد عایق‌کاری حرارتی باید مطابق استانداردهای مربوط باشند؛ الزامات بیشتر مواد عایق‌کاری حرارتی در زیر ارائه شده است.

عملکرد عایق صوتی و حرارتی بر اساس نوع مواد عایق‌کاری، ضخامت، کاربرد و سامانه مربوط متفاوت است.

نفوذپذیری بخار آب، یک مشخصه فرآورده‌های ناهمگن مانند پنل‌های مرکب نیست.

هنگامی که استفاده از پنل مرکب برای کنترل نفوذ رطوبت مد نظر باشد، مقاومت در برابر نفوذ بخار آب پنل مرکب باید مطابق با استاندارد ENISO 12572، اندازه‌گیری شود.

یادآوری- مقادیر طرح مقاومت در برابر نفوذ بخار آب که در استاندارد EN ISO 10456 ارائه شده است را می‌توان برای محاسبه مورد استفاده قرار داد.

هنگامی که پنل‌های مرکب مطابق استاندارد EN 520 یا استاندارد EN 15283-1 مورد آزمون قرار گیرند، باید دارای حداقل بار شکست عرضی ۱۶۰ نیوتن و بار شکست طولی ۴۰۰ نیوتن باشند. درصورتی که صفحه‌های گچی مورد استفاده در پنل‌های مرکب دارای عملکرد مکانیکی مطابق استاندارد مربوط باشند، رسیدن به این مشخصات قطعی است.

در صورت درخواست تولید کننده برای تعیین عملکرد مقاومت ضربه‌ای یک سامانه دارای پنل‌های مرکب، سامانه باید مطابق استاندارد ISO 7892، آزمون و طبقه‌بندی شود.

یادآوری- مقاومت ضربه‌ای، مشخصه‌ای از یک سامانه نصب شده است و مربوط به خود فرآورده به تنهایی نیست.

در صورت درخواست تولید کننده برای تعیین صدابندی هوابرد مستقیم یک سامانه دارای پنل‌های مرکب، سامانه باید مطابق استاندارد EN ISO 10140 (همه قسمت‌ها)، آزمون و طبقه‌بندی شود.

یادآوری- صدابندی هوابرد مستقیم، مشخصه‌ای از یک سامانه نصب شده است و مربوط به خود فرآورده به تنهایی نیست.

در صورت درخواست تولید کننده برای تعیین جذب صدای یک سامانه دارای پنل‌های مرکب، سامانه باید مطابق استاندارد EN ISO354، آزمون و طبقه‌بندی شود.

یادآوری- جذب صدا، مشخصه‌ای از یک سامانه نصب شده است و مربوط به خود فرآورده به تنهایی نیست.

مقاومت حرارتی پنل مرکب باید از مجموع مقادیر مقاومت حرارتی اجزای متشکل پنل برحسب مترمربع در درجه کلوین بر وات (m².K/W) به‌دست آید.

درصورتی که تولید کننده مایل به اظهار مقاومت حرارتی باشد، مقاومت حرارتی را می‌توان براساس داده‌های جدول شده، نتایج آزمون، یا تلفیقی از هردو محاسبه کرد.

مقادیر طرح مقاومت حرارتی صفحه‌های گچی در استاندارد EN ISO 10456، ارائه شده است.
روش‌های آزمون تعیین مقاومت حرارتی فرآورده‌های عایق‌کاری در استانداردهای EN 12939 و EN 1266، ارائه شده است.

عرض و طول پنل‌های مرکب از طریق صفحه‌های گچی مورد استفاده، مطابق استاندارد مربوط تعیین می‌شود.
ضخامت اسمی پنل‌های مرکب باید توسط تولیدکننده اعلام شود.

– صفحه‌های گچی با حداقل ضخامت اسمی ارائه شده در استانداردهای مربوط؛
– مواد عایق‌کاری با حداقل ضخامت اسمی ارائه شده در استانداردهای مربوط.

ضخامت باید مطابق زیربند ۵-۲-۱ اندازه‌گیری شود. رواداری ضخامت برای پنل‌های مرکب در هر اندازه‌گیری منفرد، باید ±۳ میلی‌متر باشد.

رواداری ناهم‌برابری که مطابق زیربند ۵-۳ اندازه‌گیری می‌شود باید مطابق جدول ۲ باشد:

اختلاف دو اندازه‌گیری در یک طرف پنل نباید بیشتر از ۵ میلی‌متر باشد. به‌منظور برآورده ساختن نیازهای کاربردی، استفاده از ناهم‌برابری متفاوت مجاز است، مشروط بر آن که در محدوده رواداری ارائه شده در جدول ۱ باشد.

هنگامی که ناهم‌برابری منفی باشد (فرآورده عایق‌کاری نسبت به صفحه‌های گچی داخل‌تر باشد)، پنل‌های مرکب به رده N و درصورت مثبت بودن (فرآورده عایق‌کاری نسبت به صفحه‌های گچی بیرون‌تر باشد)، به رده P رده‌بندی می‌شوند.

انحراف از تخت بودن پنل‌های مرکب که مطابق زیربند ۵-۵ اندازه‌گیری می‌شود، نباید بیشتر از ۵ میلی‌متر باشد.

هنگامی که مقاومت کششی مطابق زیربند ۵-۴ اندازه‌گیری شود، هیچ‌یک از نتایج به‌دست آمده برای پنل‌های مرکب رده ۱ نباید کمتر از ۰/۰۱۷ مگاپاسکال یا برای پنل‌های مرکب رده ۲ کمتر از ۰/۰۰۳ مگاپاسکال باشد.

هنگامی که فرآورده‌های ساختمانی تحت پوشش این استاندارد به بازار عرضه شوند، براساس مقررات ملی برای آزاد شدن و گاهی اوقات برای مقدار آن، ممکن است نیاز به تایید و اعلام باشد.