بخش 4.1

در مواردی که آفرینش طرح، تصویر یا زیبایی ظاهری مورد نظر باشد، کاربرد کاشی‌های معرق با اندازه‌ها و سطوح ناهمگن در کنار یکدیگر و در یک گروه (مثل تفاوت در رنگ‌ها، براقیت برجستگی یا فرورفتگی عمدی و امثال این‌ها) مجاز است. در اینصورت برای مشخص کردن شکل نهایی هر گروه از کاشی‌های معرق، سازنده باید نام یا کد خاصی تعیین کند و روی بسته‌بندی مورد استفاده قرار دهد. هر قطعه از کاشی‌های معرق، بایستی با فاصله‌ای از قطعه دیگر قرار گیرد و گروه را بوجود آورد. فضای خالی، بندها، پس از نصب شدن هر گروه روی دیوار یا کف ساختمان بوسیله ملات پر خواهد شد.

کاشی‌های معرق که سطح هر قطعه از آنها ۱۵ سانتی‌مترمربع یا بیشتر باشد باید برجستگی‌هایی در پشت داشته باشند تا چسبندگی کافی در محل نصب شده ایجاد نمایند.

یادآوری – در صورتی‌که کاشی معرق از قطعات با شکل هندسی منظم نظیر مربع، مستطیل، خشتی و غیره تشکیل شده باشد، کلیه ویژگی‌های آن باید منطبق با بند ۲-۱۲ باشد.

برای کاشی‌های معرق یک اندازه برای گروه قطعات تعریف و تعیین می‌گردد. اندازه گروهی به اندازه یک گروه از مجموعه‌ای از قطعات کاشی معرق چسبانده شده در کنار هم توسط بستر مناسب نظیر لفاف یا توری، گفته می‌شود. دستیابی به طرح‌ها یا تصاویر گوناگون در گروهی از قطعات کاشی معرق، استاندارد نمودن اندازه‌های هر ورق را ناممکن می‌سازد ولی لازم است مساحت هر ورق کاشی معرق از ۱۲۵۰ سانتی‌مترمربع کمتر باشد. اندازه‌های بیرونی هر گروه باید روی هر بسته کاشی معرق، نوشته شوند. عرض بندها باید طوری انتخاب شود که در هر ورق کاشی معرق، حداقل ۷۵ درصد مساحت کل ورق، توسط قطعات کاشی معرق اشغال شده باشد. در کاشی‌های معرق اندازه هر قطعه تشکیل دهنده کاشی نباید از مربع محیطی به مساحت ۱۰۰ سانتی‌مترمربع بیشتر باشد.

این استاندارد محدودیت خاصی برای ضخامت تعیین نمی‌کند ولی سازنده موظف است برای هر نوع از کاشی‌های معرق تولیدی خود، ضخامت آن را قبلا تعیین نماید. میزان رواداری مجاز در ضخامت کاشی‌های معرق تولیدی نسبت به مقدار اعلام شده حداکثر ±۰/۸ میلی‌متر است. ضخامت کاشی شامل برجستگی‌های پشت آن و همچنین در صورتی که روی سطح آن نیز هر نوع برجستگی و ناهمواری عمدی وجود داشته باشد، می‌گردد.

کیفیت سطح کاشی معرق باید مطابق جدول ۱ باشد. در بررسی کیفیت سطح، بعضی موارد که به‌طور عمد ایجاد شده‌اند جزو نواقص محسوب نمی‌شوند از جمله برجستگی‌ها، ناصافی، تغییرات رنگ در سطح هر قطعه، تفاوت رنگ و ابعاد در گروه که به‌منظور آفرینش تصویر و زیبایی طراحی شده‌اند.

لب پریدگی، گوشه شکستگی و لعاب پریدگی را نمی‌توان جزو موارد عمدی که برای زیبایی ایجاد شده‌اند بحساب آورد. حدود قابل پذیرش این قبیل نواقص برای کاشی‌های معرق درجه یک در جدول ۱ شرح داده شده‌اند.

ورق لفاف پوشش سطح رویی کاشی‌های معرق، در عین حال اینکه باید چسبندگی کافی به قطعات کاشی معرق داشته باشد، پس از نصب کاشی روی کف یا دیوار، باید با روش مناسبی ورق لفاف به آسانی از روی سطح جدا گردد. قابلیت چسبندگی و کنده شدن لفاف بر اساس بند ۶ این استاندارد تعیین می‌شود.

در مواردی که از توری یا لفاف سوراخ دار، در پشت کاشی‌های معرق استفاده شود، در عین حال این که آنها باید چسبندگی کافی به پشت قطعات کاشی معرق داشته باشند، سطح باز نمایان از لابلای الیاف توری یا سوراخ‌های لفاف نسبت به سطح کل اشغال شده بر مبنای اندازه گروهی، باید حداقل ۶۵ درصد باشد.