بخش 4

آدم رو یا اتاقک بازدید باید با استفاده از سنگدانه ها، رزین پلی استر، با پرکننده یا بدون آن و در صورت کاربرد، افزودنی هایی به منظور دستیابی به ویژگی های خاص، ساخته شود.

دمای تغییرشکل رزین مورد استفاده در آدم رو یا اتاقک بازدید، مطابق با روش A در استاندارد ISO 75-2 روی آزمونه از طرف لبه، باید حداقل ۷۰ °C باشد. همچنین رزین باید مطابق با الزامات مرتبط در استاندارد EN 13121-1 باشد.

سنگدانه ها و پرکننده ها نباید حاوی مقادیری از اجزاء تشکیل دهنده باشند که منجر به تأثیر زیان آور بر استحکام، عدم نشتی یا دوام بتن رزین پلی استر (PRC) شود (بند ۳-۱-۱۷). همچنین، اندازه ذرات سنگدانه ها و پرکننده ها نباید بیش از یک سوم کوچک ترین ضخامت دیواره ( $e$) اجزاء آدم رو یا اتاقک بازدید باشد. مشخصات سنگدانه ها و پرکننده ها باید مطابق با استاندارد ملی ایران شماره ۳۰۲ باشد.

مواد الاستومری مورد استفاده برای تولید درزگیرها برحسب کاربرد باید مطابق با استاندارد ملی ۷۴۹۱-۱ باشند. رده بندی مقاومت شیمیایی الاستومر در مقابل سیال فاضلاب و گازهای حاصل از آن باید مطابق با استاندارد ISO TR 7620 از گونه ۱ باشد.

در صورت استفاده از اجزاء فلزی نمایان، پس از غوطه ورسـازی جزء فلزی به مدت ۷ روز در دمای ( $23\pm2$) °C در محلول آبی کلرید سدیم ۳۰ g/l، و سپس بیرون آوردن از محلول و بررسی به صورت چشمی، اثری از خوردگی نباید مشاهده شود.

مقدار رزین، مطابق با استاندارد EN 637، در بتن رزین پلی استر (PRC) نباید کمتر از ۷ درصد وزنی نمونه باشد.

خواص مکانیکی، فیزیکی و شیمیایی مشخص شده در این استاندارد باید در دمای ( $23\pm2$) °C تعیین شوند. برای دماهای بهره برداری فراتر از ۳۵ °C و تا ۵۰ °C، آزمون های نوعی باید حداقل در دمای طراحی بهره برداری اعلام شده توسط خریدار انجام شوند (بند ۳-۱-۸) تا ضرایب ارزیابی مجدد (بند ۳-۱-۲۰) برای تمام خواص بلند مدت مورد استفاده در طراحی، تعیین شوند.

آب مورد استفاده برای آزمون های مورد ارجاع در این استاندارد باید آب شیر با pH برابر با ( $7\pm2$) باشد.

خواص مکانیکی، فیزیکی و شیمیایی مشخص شده در این استاندارد باید با استفاده از شرایط بارگذاری محیطی و/ یا طولی، برحسب کاربرد، تعیین شود.

ابعاد اجزاء ساخته شده از PRC و محل های اتصال آن ها باید در دمای ( $23\pm5$) °C تعیین شوند.

ابعاد باید مطابق با استاندارد ملی ۲۴۱۲ اندازه گیری شود. در صورت اختلاف نظر، اندازه گیری ابعاد باید حداقل ۲۴ ساعت پس از تولید در دمای ( $23\pm5$) °C، انجام شود.

بسته به الزامات عملکردی اجزاء و محل های اتصال آن ها، محل های اتصال بین اجزاء ساخته شده از PRC باید انعطاف پذیر یا صلب باشند. تولیدکننده باید حداکثر ابعاد محل اتصال مونتاژ شده و نیز مواد مورد استفاده را در مستندات هنگام درخواست و/ یا تحویل اعلام کند.

اگر محل های اتصال قرار است انعطاف پذیری مشخصی بین اجزاء فراهم کنند، تولیدکننده باید حداکثر مقدار انحراف زاویه ای ( $\delta$) (بند ۳-۱-۲) و/ یا حداکثر جابجایی طولی ( $D_{max}$) (بند ۳-۱-۱۳) که با توجه به آن هر محل اتصال طراحی شده است را در مستندات هنگام درخواست و/ یا تحویل اعلام کند.

درزگیرهای الاستومری محل اتصال باید از موادی مطابق با بند ۴-۱-۴ ساخته شوند. درزگیر باید توسط تولیدکننده آدم رو یا اتاقک بازدید تهیه شده و متصل به اجزاء یا به صورت مجزا باشد. حلقه درزگیر نباید روی خواص اجزائی که با آن استفاده می شود اثری زیان آور داشته و منجر به عدم انطباق سامانه مونتاژ شده با الزامات کارایی ارائه شده در بند ۵-۴-۴ شود.

در صورتی که اجزاء آدم رو یا اتاقک بازدید با استفاده از چسب به هم متصل شوند، نوع و ویژگی های چسب ها باید توسط تولیدکننده محل اتصال در مستندات هنگام درخواست و/ یا تحویل مشخص شوند. تولیدکننده محل اتصال باید تضمین کند که چسب ها روی خواص اجزائی که با آن استفاده می شود اثری زیان آور نداشته و منجر به عدم انطباق سامانه مونتاژ شده با الزامات کارایی ارائه شده در بند ۵-۴-۴ نمی شود.