بخش 7.2.4

پس از مونتاژ سامانه مطابق با توصیه‌های تولیدکننده، محل اتصال باید فشار داخلی ۰/۷۵ bar را به مدت ۱۵ دقیقه بدون نشتی تحمل کرده و سپس مطابق با بندهای ۷-۲-۴-۲ و ۷-۲-۴-۳ باشد.

محل اتصال باید تحت حداکثر جابجایی طولی $D_{max}$ اعلام شده (بند ۷-۲-۲) توسط تولیدکننده و نیروی برشی کل $N_d$ برابر با ۲۵ N بر میلی‌متر اندازه اسمی (DN یا WN) قرار گیرد. سپس حین آزمون با روش مناسب ارائه شده در استاندارد EN 1119 در فشار و مدت زمان داده شده در جدول ۱۴، محل اتصال نباید هیچ نشانه آشکاری از آسیب به اجزاء آن و نشتی از خود نشان دهد.

محل اتصال باید تحت انحراف زاویه‌ای $\delta$ (بند ۷-۲-۳) و جابجایی کل $D_{tot}$، که برابر با حداکثر جابجایی $D_{max}$ اعلام شده (بند ۷-۲-۲) توسط تولیدکننده به اضافه حرکت طولی $J$ (شکل ۱) ناشی از انحراف زاویه‌ای است، قرار گیرد. سپس حین آزمون با روش مناسب ارائه شده در استاندارد EN 1119 در فشار و مدت زمان داده شده در جدول ۱۴، محل اتصال نباید هیچ نشانه آشکاری از آسیب به اجزاء آن و نشتی از خود نشان دهد.

یادآوری – این آزمون فقط برای لوله‌های کارگذاری شده به روش ترانشه باز کاربرد دارد.

تعداد سامانه‌های مونتاژ شده محل اتصال برای انجام هر آزمون مطابق با بند ۷-۲-۴، باید یکی باشد.

استفاده از یک سامانه مونتاژ شده برای بیش از یک آزمون مجاز است.

آزمونه باید شامل یک محل اتصال و دو قطعه لوله باشد، بطوریکه طول کل آزمونه $l_P$ کمتر از طول لازم برای برآورده سازی الزامات روش آزمون نباشد.

راهنما:
1 غلاف فلزی
2 تکیه‌گاه برای لوله
3 آب تحت فشار
4 درزگیر آببند
5 دیواره لوله
6 درزگیر محل اتصال
7 محل اتصال تحت آزمون

شکل ۱۰– نمونه‌ای از آرایش آزمون برای مقاومت به تفاضل فشار بیرونی با استفاده از فشار آب بیرونی