بخش 6

آزمونه‌ها را در گرمخانه(بند۴–۲) تثبیت شده در دمای(۵۰±۲)°C به مدت حداقل۲۴ ساعت(بند۶–۲–۱ را ببینید) خشک کرده و قبل از وزن کردن در دسیکاتور(بند۴–۴) تا رسیدن به دمای اتاق، خنک کنید. آزمونه‌ها را با تقریب۰/۱mg وزن کنید. این فرآیند را تکرار کرده تا جرم آزمونه در محدوده±۰/۱mg ثابت شود(جرمm₁).

سپس آزمونه‌ها را در ظروف(بند۴–۳) پر شده از آب مقطر در دمای(۲۳/۰±۱/۰)°C یا±۲/۰°C بسته به مشخصات مربوطه قرار دهید. در غیاب مشخصات، رواداری باید±۱/۰°C باشد.

بعد از غوطه‌وری به مدت(۲۴±۱)ساعت، آزمونه‌ها را از آب بیرون آورید و با پارچه خشک و تمیز یا کاغذ صافی، تمام آب سطحی آن را پاک کنید. مجدداً آزمونه‌ها را با تقریب۰/۱mg در فاصله زمانی یک دقیقه بعد از خارج کردن از آب وزن کنید(جرمm₂).

مقدار آب در حالت اشباع، با غوطه‌وری مجدد آزمونه‌ها و وزن کردن دوباره آن‌ها در فواصل زمانی داده شده، اندازه‌گیری می‌شود. نوعی مقیاس زمانی برای فواصل غوطه‌وری آزمونه‌ها،۲۴ ساعت،۹۶ ساعت،۱۹۲ ساعت و غیره است. هر یک از این فواصل زمانی،(±۱ساعت) آزمونه را از آب خارج، تمام سطح آن را پاک کرده و هر آزمونه را در فاصله زمانی یک دقیقه بعد از خارج کردن از آب با دقت۰/۱mg، مجدداً وزن کنید(برای مثالm₂/₂₄ₕ).

تمامی آزمونه‌های قبلی را در گرمخانه(بند۴–۲) تثبیت شده در دمای(۵۰/۰±۲/۰)°C به مدت حداقل۲۴ ساعت(بند۶–۲–۱ را ببینید) خشک کرده و قبل از وزن کردن آن‌ها را در دسیکاتور(بند۴–۴) تا رسیدن به دمای اتاق، خنک کنید. آزمونه‌ها را با تقریب۰/۱mg، وزن کنید. این فرآیند را تکرار کرده تا جرم آزمونه در محدوده±۰/۱mg ثابت شود(جرمm₁).

سپس آزمونه‌ها را در ظروف(بند۴–۳) پر شده از آب مقطر در دمای جوش به گونه‌ای که روی یک لبه و کاملاً غوطه در آب باشند، قرار دهید. بعد از مدت(۳۰±۲)دقیقه، آزمونه‌ها را از آب جوش بیرون آورید و در آب مقطر نگه‌داری شده در دمای اتاق خنک کنید. بعد از خنک کردن آزمونه‌ها به مدت(۱۵±۱)دقیقه، آن‌ها را به طور هم زمان از آب بیرون آورید و با پارچه خشک، تمام آب روی سطح آن را پاک کنید. سپس بلافاصله آزمونه‌ها را با تقریب۰/۱mg وزن کنید(جرمm₂). اگر ضخامت آزمونه‌ها کمتر از حدود۱/۵mm باشد، مقدار کم ولی قابل اندازه‌گیری از آب در حین توزین واجذب می‌شود. در این حالت وزن کردن نمونه‌ها در ظرف توزین ترجیح داده می‌شود.

محتوی آب در حالت اشباع را با غوطه‌وری مجدد و وزن کردن دوباره آزمونه‌ها در فواصل زمانی(۳۰±۲)دقیقه اندازه‌گیری کنید. بعد از هر یک از این فواصل زمانی، باید آزمونه را از آب خارج، در آب مقطر سرد کرده سپس خشک و وزن کنید(همان گونه که در بالا ذکر شد). ممکن است با تکرار غوطه‌وری و خشک کردن ترک‌هایی به وجود آید. در این صورت تعداد دوره‌هایی که ترک‌ها برای اولین بار در آن مشاهده شده‌اند باید در گزارش آزمون ذکر شود.

هنگامی که مواد شناخته شده باشند یا احتمال داده شود که مواد حاوی مقدار قابل ملاحظه‌ای از ترکیبات قابل حل در آب هستند، ضروری است مقدار کاهش مواد قابل حل در آب، در طی آزمون غوطه‌وری تصحیح شود. برای این منظور بعد از غوطه‌وری طبق بند۶–۳ یا۶–۴، آزمونه‌ها را تا رسیدن به جرم ثابت(m₃) در شرایط مشابه استفاده شده برای مدت زمان خشک کردن اصلی در بند۶–۳ و۶–۴ قرار دهید. اگر پس از قرار گرفتن مجدد آزمونه‌ها در این شرایط، جرمm₃ کمتر ازm₁ شد، اختلاف باید ناشی از کاهش ماده قابل حل در آب در طی آزمون غوطه‌وری در نظر گرفته شود. برای این گونه مواد، مقدار جذب آب باید به صورت مجموع افزایش جرم پس از غوطه‌وری و جرم ماده قابل حل در آب در نظر گرفته شود.

آزمونه‌ها را در گرمخانه(بند۴–۲) تثبیت شده در دمای(۵۰/۰±۲/۰)°C به مدت حداقل۲۴ ساعت(بند۶–۲–۱ را ببینید) خشک کرده و قبل از وزن کردن در دسیکاتور(بند۴–۴) تا رسیدن به دمای اتاق، خنک کنید. آزمونه‌ها را با تقریب۰/۱mg وزن کنید. این فرآیند را تکرار کرده تا جرم آزمونه در محدوده±۰/۱mg ثابت شود(جرمm₁).

سپس آزمونه‌ها را در یک محفظه یا اتاق حاوی هوا با رطوبت نسبی(۵۰±۵)٪ در دمای(۲۳/۰±۱/۰)°C یا±۲/۰°C بسته به مشخصات مربوطه قرار دهید. در صورت نداشتن مشخصات، رواداری باید±۱/۰°C باشد. بعد از قرار دادن آزمونه در این شرایط به مدت(۲۴±۱)ساعت، مجدداً آزمونه‌ها را با تقریب۰/۱mg در فاصله زمانی یک دقیقه بعد از خارج کردن از محفظه یا اتاق حاوی هوا با رطوبت نسبی(۵۰±۵)٪ وزن کنید(جرمm₂).

مقدار رطوبت تعادلی با تکرار قرار دادن آزمونه‌ها در معرض رطوبت نسبی۵۰٪ و پس از آن وزن کردن در فواصل زمانی ارائه شده مشابه با روش اول(بند۶–۳ را ببینید) اندازه‌گیری می‌شود.