بخش 2.3
شرح گروه دوم علائم شناسائی:
صفحه 8
بند 1، صفحه 8
الف– آزمایشات روی جنس جوش خالص– برای حصول به یک سلسله علاماتی که مشخص کننده مقادیر آزمایش باشند بایستی آزمایشات مکانیکی جنس جوش خالص را انجام داد. (در این مورد به بخش2 این استاندارد، آزمایش الکترودهای روپوش دار جوشکاری با قوس الکتریکی برای فولادهای معمولی مراجعه شود.)
بند 2، صفحه 8
ب– تعیین علامت براساس نتیجه آزمایشها– از آزمایش جوشکاری با یک نوع الکترود با قطرهای مختلف مقادیر مکانیکی مختلفی به دست میاید. کمترین مقدار مکانیکی به دست آمده را در جداول زیر ملاحظه کرده علامت مقابل آن به عنوان علامت خواص مکانیکی الکترود انتخاب میگردد.
حالات جوشکاری
صفحه 10
بند 1، صفحه 10
برای مشخص کردن حالات جوشکاری و این که چه الکترودی مناسب آن حالات است بایستی علامات مشروحه زیر را مورد استفاده قرار داد.
بند 2، صفحه 10
علامت1 برای تمام حالات
بند 3، صفحه 10
علامت2 برای تمام حالات غیر از قائم از بالا به پائین
بند 4، صفحه 10
علامت3 برای مسطح لب به لب، مسطح گوشه‌ای و افقی گوشه‌ای
بند 5، صفحه 10
علامت4 برای مسطح لب به لب و مسطح گوشه‌ای
بند 6، صفحه 10
شکلهای زیر اصطلاحات فوق را روشن میسازند
صفحه 11
بند 1، صفحه 11
بند 2، صفحه 11
جوش سطح گوشه ای
جوش افقی گوشه ای
جوش سطح لب بلب
برای مقابله با تغییر شکلهای ناشی از انبساط و انقباض، قطعات را بایستی موقع خال جوش زدن طوری قرار داد که بعد از جوشکاری یک اتصال کاملا مسطح و صاف به دست آید.
پهنای هر گرده جوش به هنگام نوسان دادن نوک الکترود نباید از5 برابر قطر سیم مغزی الکترود تجاوز نماید.
آزمایش مقاومت در مقابل ضربه– قطعات آزمایش باید طبق اندازه‌ها و حد گذشتهای استاندارد آزمون ضربه فولاد روی نمونه با دو تکیه گاه (با شیارV) تراشیده و پرداخت شوند.
گفت‌وگوی عمومی انجمن درباره بخش 2.3
نظر شما درباره این بند با نام شما در انجمن عمومی منتشر می‌شود و دیگران می‌توانند آن را بخوانند و پاسخ بدهند.