بخش A2.ب–2.page-66

• در مرحله سوم پس از گرگرفتگی سراسری همه فرآورده‌های قابل سوختن در بار حریق شرکت می‌کنند.

ب–۲–۲ اعتبار طبقه‌بندی فرآورده‌ها در مرحله مشارکت فرآورده‌ها در رشد حریق و بعد از گرگرفتگی سراسری بر مبنای یک سناریوی مقیاس بزرگ می‌باشد. فرض بر این است که این طبقه‌بندی نمایانگر دیگر سناریوها نیز هست. یک فرض ساده‌کننده دیگر این است که این طبقه‌بندی برای جهت‌ها و مواضع هندسی مختلف و نیز برای انواع فرآورده‌ها نسبت به فرآورده‌های سطح اتاق می‌باشد. فرآورده‌های غیر از پوشش سطحی اتاق نیز قابل کاربرد هستند.

فرآورده‌ها در ارتباط با کاربرد نهایی آنها در نظر گرفته می‌شوند. اگر طبقه‌بندی بر پایه یکی از روش‌های آزمون و معیارهای فهرست شده در جداول ۱ و ۲ مناسب نباشد، از یک یا چند سناریوی مرجع دیگر می‌توان استفاده کرد.

ب–۲–۳ طبقه‌های مختلف قرارگیری فرآورده در معرض مراحل مختلف توسعه حریق در سناریوهای مرجع را نشان می‌دهند. شکل ب–۱ ارتباط بین این طبقه‌ها و آزمون استاندارد ISO ۹۷۰۵:۱۹۹۳ را که به عنوان یک سناریوی مرجع برای تعریف حدود طبقه به کار رفته است، نشان می‌دهد.

ب–۲–۴ هیچ ارتباط مشخصی بین خصوصیات رفتاری مختلف یا بین خصوصیات مشابه در موقعیتهای مختلف حریق وجود ندارد که برای تمام فرآورده‌ها صدق کند. با این حال یک طبقه بالاتر نه تنها باید یک عملکرد حداقل مشابه برای مشخصه مربوط را نشان دهد، بلکه اگر تمام جنبه‌های رفتاری مربوط به طبقه موردنظر، در نظر گرفته شوند، باید معرف عملکرد بهتر نیز باشد.