بخش 6.3.page-27

– روی یک سطح زیرکار: چسبیده، به طور مکانیکی متصل شده یا به سادگی در تماس باشد. در این مورد فرآورده باید با زیرکار و اتصالی که معرف کاربرد نهایی باشد، آزمون شود.

– تشکیل یک فضای مجوف با یک زیرکار: فرآورده باید به همین شکل آزمون شود.

جزئیات مربوط به مراحل آزمون در روش آزمون مربوط ارائه شده است.

فرآورده را می توان با در نظر گرفتن نقش زیرکار و اتصالات مختلف در مشارکت بالقوه یک فرآورده در حریق، در طبقه های مختلف و به شکل تابعی از کاربرد نهایی آن طبقه بندی نمود. اگر فقط یک کاربرد نهایی مورد نظر باشد، فقط همان باید آزمون شود.

فرآورده هایی که عملاً در حفره های (یا فضاهای مجوف) افقی یا قائم قرار می گیرند، باید همراه با یک فاصله هوایی¹ آزمون شوند. برای چنین کاربردهایی، فرآورده های نامتقارن ممکن است به طور جداگانه برای هر طرف آزمون و طبقه بندی شوند.

برای کاهش تعداد آزمون ها، یک سری از زیرکارهای استاندارد در بند ۲–۶ و یک مجموعه از شرایط قرارگیری نماینده در روش های آزمون مربوط یا ویژگیهای فرآورده ارائه شده است. به هر حال یک متقاضی ممکن است هیچیک از زیرکارهای استاندارد یا شرایط قرارگیری نماینده آن را انتخاب نکند که این مورد حوزه کاربرد نتایج آزمون و طبقه بندی های به دست آمده را محدود خواهد کرد.

در آزمون قابلیت افروزش، فرآورده ها فقط در صورتی با هجوم سطحی شعله مورد آزمون قرار می گیرند که در کاربرد نهایی مورد نظر، حمله شعله روی لبه نتواند رخ دهد. این مورد برای کفپوش ها صدق می کند. اگر لبه ها بتوانند تحت شرایط کاربرد نهایی در معرض شعله قرار گیرند،

1- Air gap