بخش 6

آزمونه ها پیش از آزمون، باید آماده سازی و تثبیت شرایط شوند و در صورت نیاز مطابق با روش آزمون مربوط، مشخصات فرآورده یا دیگر ویژگی های فنی، نصب شوند. اگر در استاندارد ویژگی های فرآورده مربوط الزام شده باشد، روش های زمان مندی و شستشو مطابق با آن ویژگی ها اجرا شود.

قابلیت نسوختن و پتانسیل گرمایی از خصوصیات فرآورده هستند و بنابراین مستقل از کاربرد نهایی آن می باشند. برای فرآورده های همگن، این سنجه ها مستقیماً تعیین می شوند. قابلیت نسوختن و پتانسیل گرمایی برای فرآورده های غیرهمگن به طور غیرمستقیم و به وسیله ضوابط تجویزی و از داده های حاصل از اجزای اصلی و غیراصلی آنها تعیین می شود.

مشارکت بالقوه یک فرآورده در آتش سوزی نه تنها به خواص ذاتی و تهاجم گرمایی روی آن بستگی دارد، بلکه به میزان زیادی به کاربرد نهایی آن در ساختمان نیز وابسته است. بنابراین آزمون باید مطابق با آنچه که در کاربرد نهایی مورد استفاده قرار می گیرد، شبیه سازی شود.

یادآوری ۱: باید توجه داشت که به طور معمول یک فرآورده می تواند کاربردهای نهایی مختلفی داشته باشد و لذا ممکن است در ارتباط با هر کاربرد در طبقه متفاوتی قرار گیرد.

این کاربرد نهایی عمدتاً شامل جنبه های زیر است:
– جهت قرارگیری فرآورده
– موقعیت آن در ارتباط با فرآورده های مجاور (مصالح زیرکار، اتصالات، و غیره)

جهت قرارگیری فرآورده به صورت یکی از موارد زیر است:
– عمودی، رو به یک فضای باز (مانند موقعیت دیوار یا نما)
– عمودی، رو به یک حفره یا فضای مجوف
– افقی با سطح در معرض به سمت پایین (سقف)
– افقی با سطح در معرض به سمت بالا (کف)
– افقی داخل یک فضای مجوف

همه فرآورده های ساختمانی، به جز کفپوش ها، برای طبقه بندی خواص واکنش در برابر آتش آنها باید در وضعیت قائم آزمون شوند.

کفپوش ها باید به طور افقی سطح در معرض به سمت بالا مطابق با استاندارد ملی به شماره ....¹ و نیز به طور قائم مطابق با بند ۲–۲ آزمون شوند.

برای مثال مواردی از موقعیت های قرارگیری نسبت به دیگر فرآورده ها در زیر شرح داده شده است:

– آزاد ایستاده: بدون اینکه هیچ فرآورده ای بلافاصله پشت یا جلوی آن قرار گرفته باشد. در این مورد فرآورده باید با یک نگهدارنده مناسب، ایستاده به طور آزاد آزمون شود.

۱– تا تدوین استاندارد ملی به استاندارد EN ISO ۹۲۳۹–۱ مراجعه شود.

– روی یک سطح زیرکار: چسبیده، به طور مکانیکی متصل شده یا به سادگی در تماس باشد. در این مورد فرآورده باید با زیرکار و اتصالی که معرف کاربرد نهایی باشد، آزمون شود.

– تشکیل یک فضای مجوف با یک زیرکار: فرآورده باید به همین شکل آزمون شود.

جزئیات مربوط به مراحل آزمون در روش آزمون مربوط ارائه شده است.

فرآورده را می توان با در نظر گرفتن نقش زیرکار و اتصالات مختلف در مشارکت بالقوه یک فرآورده در حریق، در طبقه های مختلف و به شکل تابعی از کاربرد نهایی آن طبقه بندی نمود. اگر فقط یک کاربرد نهایی مورد نظر باشد، فقط همان باید آزمون شود.

فرآورده هایی که عملاً در حفره های (یا فضاهای مجوف) افقی یا قائم قرار می گیرند، باید همراه با یک فاصله هوایی¹ آزمون شوند. برای چنین کاربردهایی، فرآورده های نامتقارن ممکن است به طور جداگانه برای هر طرف آزمون و طبقه بندی شوند.

برای کاهش تعداد آزمون ها، یک سری از زیرکارهای استاندارد در بند ۲–۶ و یک مجموعه از شرایط قرارگیری نماینده در روش های آزمون مربوط یا ویژگیهای فرآورده ارائه شده است. به هر حال یک متقاضی ممکن است هیچیک از زیرکارهای استاندارد یا شرایط قرارگیری نماینده آن را انتخاب نکند که این مورد حوزه کاربرد نتایج آزمون و طبقه بندی های به دست آمده را محدود خواهد کرد.

در آزمون قابلیت افروزش، فرآورده ها فقط در صورتی با هجوم سطحی شعله مورد آزمون قرار می گیرند که در کاربرد نهایی مورد نظر، حمله شعله روی لبه نتواند رخ دهد. این مورد برای کفپوش ها صدق می کند. اگر لبه ها بتوانند تحت شرایط کاربرد نهایی در معرض شعله قرار گیرند،

1- Air gap

هجوم شعله در هر دو قسمت سطح و لبه اعمال می شود.