بخش 5

با این آزمون فرآورده هایی که مشارکتی در آتش سوزی نداشته و یا مشارکت آنها مهم نیست، بدون توجه به کاربرد نهایی آنها تعیین می شوند.

این آزمون برای تعیین طبقه های A1، A2، A1fl، A2fl به کار رفته و طبق استاندارد مرجع (بند ۲–۱) انجام می شود.

با این آزمون پتانسیل حداکثر رهایش گرمای کل یک فرآورده، وقتی که به طور کامل می سوزد و بدون توجه به کاربرد نهایی آن، تعیین می شود.

این آزمون برای تعیین طبقه های A1، A2، A1fl، A2fl به کار رفته و طبق استاندارد مرجع (بند ۲– ۳) انجام می شود.

آزمون فوق امکان تعیین هر دو سنجه پتانسیل گرمایی ناخالص (pcs) و پتانسیل گرمایی خالص (pci) را می دهد.

این آزمون، که مطابق بند ۲–۴ انجام می شود، میزان مشارکت بالقوه یک فرآورده را در گسترش آتش سوزی تحت شرایط یک حریق مشخص ارزیابی می کند. شرایط این حریق موقعیتی را شبیه سازی می کند که در آن فرآورده در معرض یک جسم شعله ور در نزدیکی خود و در گوشه اتاق قرار گرفته باشد. این آزمون در ارتباط با طبقه های A2، B، C و D است. این آزمون تحت شرایط معین شده در بند ۸–۳–۲ برای تعیین طبقه A1 نیز الزامی است.

با این آزمون قابلیت افروزش فرآورده در معرض یک شعله کوچک ارزیابی می شود. این آزمون برای تعیین طبقه های B، C، D، E، Bfl، Cfl، Dfl و Efl به کار می رود.

با این آزمون شار تابشی بحرانی ارزیابی می شود که در مقادیر کمتر از آن شعله نمی تواند به پیشروی خود بر روی یک سطح افقی ادامه دهد. این آزمون در تعیین طبقه های A2fl، Bfl، Cfl و Dfl به کار می رود.