بخش 7.3

برای کلیه فرآورده‌های اساسا صاف (مطابق بند2-3)، شعله باید روی محور مرکزی آزمونه،40 میلی‌متر بالای لبه زیرین آزمونه به کار گرفته شود (مطابق شکل9). هر یک از سطوح مختلف، که ممکن است در عمل در شرایط رویارویی قرار گیرند، باید آزمون شوند (به بند2-4-5 رجوع شود).

1-2-3-3-7 برای کلیه فرآورده‌های اساسا صاف تک لایه یا چند لایه با ضخامت کلی برابر یا کمتر از سه میلی‌متر، شعله باید روی نقطه وسطی پایین آزمونه قرار گیرد (به شکل5 رجوع شود).

2-2-3-3-7 برای فرآورده‌های اساسا صاف تک لایه یا چند لایه با ضخامت کلی بیشتر از سه میلی‌متر، شعله باید در مرکز عرضی لبه زیرین آزمونه،1/5 میلی‌متر به طرف پشت سطح، به کار گرفته شود (به شکل6 رجوع شود).

3-2-3-3-7 برای کلیه فرآورده‌های چند لایه به ضخامت بیشتر از10 میلی‌متر، یک سری آزمون اضافی باید با آزمونه‌ای که90 درجه حول محور قائم چرخیده است، انجام شود. برخورد شعله با این آزمونه باید در لبه زیری و در محور مرکزی مربوط به سطح پایینی هر یک از لایه‌های مختلف آزمونه صورت گیرد (به شکل7 رجوع شود).

4-3-7 برای فرآورده‌هایی که سطح آنها اساسا صاف نیست و آزمون باید روی فرآورده‌های با شکل کاربرد نهایی آن صورت گیرد، شعله باید مطابق روش شرح داده شده در بندهای1-3-3-7 و2-3-3-7 به کار گرفته شود. شرح کامل روش نگهداری باید در گزارش آزمون ارائه شود.

یادآوری: ممکن است به اصلاح دستگاه و یا روش آزمون نیاز باشد، اما بسیاری از فرآورده‌های غیرمسطح معمولا فقط نیاز به یک اصلاح در قاب نگهدارنده آزمونه دارند. با وجود این در برخی موارد، استقرار مشعل ممکن است نامناسب بوده و نیاز به نگهداری و به‌کارگیری منبع افروزش به صورت دستی باشد.

فرآورده ممکن است آزاد ایستاده (بدون قاب نگهدارنده) بوده یا در یک قاب نگهدارنده در جهت کاربرد نهایی آن نگهداشته شود. این عمل می‌تواند به آسانی با استفاده از گیره و پایه آزمایشگاهی انجام شده یا نیاز به قالب‌بندی اساسی ویژه داشته باشد.

5-3-7 چنانچه فرآورده در طول مدت به‌کارگیری شعله روی اولین آزمونه، در برابر شعله ذوب یا جمع شده و از شعله دور شود، بدون اینکه مشتعل شود، در صورت نیاز فرآورده باید مطابق روش پیوست الف آزمون شود.