بخش U5

اصولاً رفتار و عملکرد مصالح و فرآورده های ساختمانی در برابر حریق در دو حوزه اصلی زیر مورد آزمون قرار می گیرد: الف – عملکرد واکنش در برابر آتش: مشخص کننده میزان مشارکت یک فرآورده در گسترش حریق می باشد.

ب – عملکرد مقاومت در برابر آتش: عبارت از توانایی یک فرآورده برای جلوگیری از گسترش آتش و / یا دود از منطقه حریق گسترش یافته به فضاهای مجاور است و در صورت لزوم می تواند شامل بررسی حفظ پایداری مکانیکی عضو ساختمانی در برابر حریق نیز باشد.

توضیحات لازم در این خصوص و ارتباط آزمونهای آتش با پدیده واقعی حریق در استاندارد دیگری منتشر خواهد شد.

این استاندارد دومین قسمت از استانداردهای واکنش در برابر آتش می باشد. این آزمون برای ارزیابی آن دسته از فرآورده های ساختمانی است، که در برابر آتش کاملاً بی اثر نیستند و مقدار خیلی محدودی گرما و شعله را وقتی در معرض دمای حدود ۷۵۰ درجه سلسیوس قرار بگیرند، تولید می کنند.

کاربرد این آزمون محدود به فرآورده های همگن و اجزاء اصلی فرآورده های غیرهمگن می باشد.

طرح نمونه های غیرهمگن به شدت نتایج آزمون را تحت تأثیر قرار می دهد، لذا فرآورده های غیرهمگن را نمی توان با این روش استاندارد مورد آزمون قرار داد.