بخش A3

علاوه بر ترموکوپل برای اندازه گیری دمای کوره و دمای دیواره کوره (بند ۴–۵)، در صورت لزوم ترموکوپلهایی نیز باید برای اندازه گیری دمای مرکز هندسی آزمونه و سطح آزمونه به کار رود. جزئیات این دو ترموکوپل اضافی و کاربردشان در بندهای پ–۲ تا پ–۴ داده شده است.

ترموکوپل مرکز آزمونه باید به نحوی قرار گیرد که اتصال گرم آن در مرکز هندسی آزمونه جای گیرد (رجوع شود به شکلهای ۱ و ۲). به این منظور باید حفره ای به قطر داخلی ۲ میلی متر به صورت محوری در بالای آزمونه ایجاد کرد.

ترموکوپل سطح آزمونه باید طوری قرار گیرد که اتصال گرم آن در شروع آزمون در محل نصف ارتفاع آزمونه و در تماس با آن قرار گیرد. این ترموکوپل باید درست روبروی (مخالف قطری) ترموکوپل کوره قرار داده شود (رجوع شود به شکلهای ۱ و ۲).

آزمون را به صورتی که در بند ۷ شرح داده شده است، انجام دهید و دماهای اندازه گیری شده را به وسیله هر دو ترموکوپل در کل مدت آزمون ثبت کنید.

یادآوری: در برخی موارد ترموکوپل مرکز آزمونه هیچ اطلاعات بیشتری نمی دهد و در چنین مواردی لازم نیست به کار رود. این موضوع ممکن است برای موادی که از نظر گرمایی ناپایدارند، پیش آید.

علاوه بر مشاهدات مورد نیاز در بند ۷–۵، موارد زیر نیز باید ثبت شوند:

الف) دمای حداکثر ترموکوپل مرکز آزمونه، $T_c(\max)$
ب) دمای نهایی ترموکوپل مرکز آزمونه، $Tc(\mathrm{final})$
پ) دمای حداکثر ترموکوپل سطح آزمونه، $Ts(\max)$
ت) دمای نهایی ترموکوپل سطح آزمونه، $T_s(\mathrm{final})$

دماهای حداکثر و نهایی برای ترموکوپلهای مرکز و سطح آزمونه در بند ۷–۵–۳ به ترتیب به عنوان $T_{\max}$ و $T_f$ تعریف شده اند.

افزایش دما، بر حسب درجه سلسیوس، باید از روی دمای ثبت شده توسط دو ترموکوپل برای هر آزمونه بصورت زیر محاسبه شود:

الف) ترموکوپل مرکز آزمونه

ب) ترموکوپل سطح آزمونه