رفتن به محتوای اصلی
خانهکتابخانهدستیارهمکارانتعرفه‌ها

منوی کدکاو

دسترسی به همه‌ی بخش‌ها
خانه
کتابخانه
انجمن
دستیار
ابزارک‌ها
همکاران
میز کار
پروژه‌ها
قراردادها
کارفضاها و اتاق‌ها
منابع
تعرفه‌ها
پشتیبانی
بات تلگرام
ورود / عضویت
کدکاو

همراه حرفه‌ای شما در صنعت ساختمان؛ از مقررات و دانش مهندسی تا دستیار هوشمند و کار تیمی.

دستیار کدکاو در تلگرام

خدمات کدکاو

  • کتابخانه مقررات
  • دستیار هوشمند
  • میز کار
  • ابزارها و محاسبات
  • پروژه‌ها

جامعه

  • انجمن
  • شبکه همکاران
  • شرکت‌های دانش‌بنیان
  • رویدادها

راهنما و پشتیبانی

  • مرکز پشتیبانی
  • وبلاگ
  • پایگاه دانش
  • راهنمای استفاده
  • پرسش‌های متداول

کدکاو

  • درباره‌ی ما
  • تعرفه‌ها
  • فرصت‌های شغلی
  • تماس با ما

امکانات آینده

به‌زودی
  • تحلیل تصویر
  • تحلیل نقشه
  • گزارش‌نویسی هوشمند

معرفی خدمات

  • ویجت‌ها و قالب‌ها
  • ابزارهای سفارشی
  • محتوای فنی
© کدکاو؛ تمام حقوق محفوظ است.
شرایط استفادهحریم خصوصی
  • خانه
  • کتابخانه
  • میز کار
  • دستیار
صفحه 19 | واکنش در برابر آتش برای مصالح ساختمانی و فرآورده های ساختمانی- روشهای آزمون- قسمت دوم- آزمون قابلیت نسوختن مواد (۱۳۸۳-۲-۷۲۷۱)

بخش 7.3.2.page-19

مشاهده در کتابخانه

صفحه 19

بند 1، صفحه 19

وقتی که دمای کوره بصورتی که در ۷–۲–۴ داده شده، تثبیت شد و پس از اینکه دمای دیواره کوره مطابق با بند ۷–۳–۱ کنترل شد، دمای کوره را در طول محور مرکزی آن با استفاده از حسگر حرارتی مشخص شده در بند ۴–۵ و نمایشگر دمای مشخص شده در بند ۴–۱۲ اندازه بگیرید.

بند 2، صفحه 19

روش زیر باید با استفاده از وسیله مناسب برای تعیین محل دقیق حسگر حرارتی انجام شود. معیار تعیین ارتفاع صحیح حسگر حرارتی، سطح بالایی استوانه مسی آن می باشد.

بند 3، صفحه 19

دمای کوره را در طول محور مرکزی آن در محلی مطابق با نصف ارتفاع لوله کوره ثبت کنید. از این محل حسگر حرارتی را در فواصل حداکثر ۱۰ میلی متر به سمت پایین تا کف لوله کوره جابجا کنید و دما را در هر نقطه فوراً پس از تثبیت شدن ثبت نمایید. سپس حسگر حرارتی را از پایین ترین نقطه با فواصل حداکثر ۱۰ میلی متر به سمت بالا جابجا کنید تا به بالای کوره برسد و دما را در هر نقطه بلافاصله پس از پایدار شدن ثبت کنید. مجدداً از این نقطه حسگر حرارتی را به سمت پایین با فواصل ۱۰ میلی متر تا نقطه وسط کوره حرکت دهید و دما را در هر نقطه پس از پایدار شدن ثبت نمایید.

بند 4، صفحه 19

به این ترتیب در هر محل دو دما ثبت می شود، یکی هنگام حرکت به سمت بالا و دیگری هنگام حرکت به سمت پایین. میانگین این دو دما را برای هر نقطه ثبت کنید. دمای میانگین محاسبه شده در هر نقطه (تراز)، باید در محدوده مشخص شده در زیر قرار گیرد (رجوع شود به بند ۵):

بند 5، صفحه 19

Tmin⁡=541.653+(5.901×x)−(0.067×x2)+(3.375×10−4×x3)−(8.553×10−7×x4)T_{\min}=541.653+(5.901\times x)-(0.067\times x^2)+(3.375\times10^{-4}\times x^3)-(8.553\times10^{-7}\times x^4)Tmin​=541.653+(5.901×x)−(0.067×x2)+(3.375×10−4×x3)−(8.553×10−7×x4)

بند 6، صفحه 19

Tmax⁡=613.906+(5.333×x)−(0.081×x2)+(5.779×10−4×x3)−(1.767×10−6×x4)T_{\max}=613.906+(5.333\times x)-(0.081\times x^2)+(5.779\times10^{-4}\times x^3)-(1.767\times10^{-6}\times x^4)Tmax​=613.906+(5.333×x)−(0.081×x2)+(5.779×10−4×x3)−(1.767×10−6×x4)

بند 7، صفحه 19

که در آن X ارتفاع کوره برحسب میلیمتر و نقطه X برابر با صفر میلی متر نشانگر کف کوره است. مقادیر مربوط به نمودار ۵ در جدول ۳ داده شده اند.

بند 8، صفحه 19

نمودار ۵: حدود مجاز دمای کوره برحسب ارتفاع

بند 9، صفحه 19

۱؛ ۲؛ ۳؛ ۴؛ ۵؛ ۶
محور ارتفاع: ۰، ۱۰، ۲۰، ۳۰، ۴۰، ۵۰، ۶۰، ۷۰، ۸۰، ۹۰، ۱۰۰، ۱۱۰، ۱۲۰، ۱۳۰، ۱۴۰، ۱۵۰
محور دما: ۵۵۰، ۵۷۰، ۵۹۰، ۶۱۰، ۶۳۰، ۶۵۰، ۶۷۰، ۶۹۰، ۷۱۰، ۷۳۰، ۷۵۰، ۷۷۰

بند 10، صفحه 19

۱. ارتفاع کوره (میلی متر)،
۲. دما (درجه سلسیوس)،
۳. بالای کوره،
۴. حد زیرین (دمای حداقل)،
۵. حد بالایی (دمای حداکثر)،
۶. پایین کوره

بخش قبلی

دمای کوره

بخش بعدی

بند 1، صفحه 19

گفت‌وگوی عمومی انجمن درباره بخش 7.3.2.page-19

نظر شما درباره این بند با نام شما در انجمن عمومی منتشر می‌شود و دیگران می‌توانند آن را بخوانند و پاسخ بدهند.