بخش 5.5

دستگاه آزمون خمشی باید دارای یک مقیاس با دقت $\pm3$ درصد بر طیف وسیعی از بارهای پیش بینی شده باشد و قادر به افزایش بار نرخ های مشخص باشد.

این دستگاه باید طوری باشد که بتواند بدون ایجاد پیچش به سه نقطه موزاییک بار خمشی وارد کند. میله وارد کننده بار باید فاصله ای مساوی از تکیه گاه ها داشته باشد. طول تکیه گاه ها و میله وارد کننده بار باید حداقل با عرض نمونه مورد آزمون برابر باشد. قطر غلتک های آن باید ۲۰ میلی متر باشد (مطابق شکل۴). میله های پایینی و بالایی دستگاه موازی، صلب و سطح مقطع آن ها گرد با قطر ( $20\pm1$) میلی متر باشد. برای انجام آزمون از قطعات فیبری بسته بندی خاص استفاده می شود. این قطعات باید دارای چگالی متوسط و عرض آن از ۲۵ میلی متر تجاوز نکند. ضخامت قطعات ( $4\pm1$) میلی متر و طول آن ۱۰ میلی متر از طول آزمونه کوتاهتر باشد.

F
راهنما:
F بار

شکل ۴– اصول آزمون شکست

فاصله واقعی بین تکیه گاه ها باید حداکثر ۰/۵ درصد فاصله مشخص شده که به میلی متر گرد شده، باشد.

برای آزمون مقاومت خمشی باید از موزاییک های کاملی استفاده نمود که شکل سطحی آن ها حداقل ۲ لبه موازی و مستقیم داشته باشد. در موارد دیگر از نمونه بریده شده با بزرگترین سطح ممکن استفاده می شود. بطوری که دو لبه آن ها مستقیم و موازی باشند. موزاییک ها را به مدت ( $24\pm3$) ساعت در آب ( $20\pm5$) درجه سلسیوس قبل از آزمون غوطه ور کنید سپس آن ها را تمیز و خشک کرده و بلافاصله مورد آزمون قرار دهید.

اگر سطح زیر یا دارای انحناء بود، سطح آن را به وسیله صیقل دادن یا صاف کردن با مواد مناسب آماده نمایید.

فاصله بین تکیه گاه ها را دو سوم طول با دقت $\pm0.5$ درصد تنظیم کنید.

نمونه را بطوری که سطح نمای آن ها بالا قرار گیرد، روی تکیه گاه ها گذاشته سپس بارگذاری را باید بطور مستمر و یکنواخت و بدون شوک اعمال نموده و افزایش بار را تا شکستن نمونه ادامه داد.

افزایش بار باید طوری باشد که بار مورد نیاز در مدت زمان ( $45\pm15$) ثانیه اعمال شود.

با توجه به مشخصات سطح موزاییک، یکی از موارد زیر برای آزمون استفاده می شود که باید به اطلاع تولید کننده برسد:
– بدون لایی؛
– با لایی؛
– با کلاهک گذاری یا سایش.

یادآوری– بهتر است بین سطح زیرین نمونه و تکیه گاه یک قطعه نمد گذاشته شود تا در جلوگیری از هر گونه خراش بر روی تکیه گاه از ناهمواری سطح زیرین نمونه نیز کاسته شود.

موزاییک های غیر چهار گوش باید برای این آزمون بصورت چهار گوش بریده شوند.

مقاومت شکست از رابطه ۱، محاسبه می گردد:

که در آن:
T مقاومت، برحسب مگاپاسکال؛
P بار شکست، برحسب نیوتن؛
L فاصله تکیه گاه ها، برحسب میلی متر؛
b عرض مورد آزمون، برحسب میلی متر؛
t ضخامت هر نمونه، برحسب میلی متر.

مقاومت شکست با تقریب ۰/۱ مگاپاسکال و بار شکست با دقت ۰/۱ نیوتن گزارش شود.