بخش 1

۱–۱ هدف از تدوین این استاندارد، تعیین میزان حلالیت مواد قیری با مقدار کم یا بدون مواد معدنی در تری‌کلرواتیلن است.

یادآوری– این روش برای قیرهای قطرانی و مواد باقی‌مانده حاصل از تقطیر قطران یا محصولات نفتی حاصل از فرآیند شکست² قابل اجرا نیست. برای روش‌هایی که قیر قطرانی، قیر ذغال‌سنگی³ و دیگر محصولات نفتی حاصل از فرآیند شکست را دربر می‌گیرد، از سایر حلال‌ها استفاده می‌شود (به استانداردهای ASTM D4، ASTM D2318 و ASTM D2764 مراجعه شود).

۲–۱ در متن این استاندارد به یادآوری‌ها و زیرنویس‌هایی ارجاع شده است که حاوی مطالب توضیحی است. این یادآوری‌ها و زیرنویس‌ها (به استثنای موارد موجود در جدول‌ها و شکل‌ها) به‌عنوان الزامات این استاندارد در نظر گرفته نمی‌شوند.