بخش 6

شناسایی ملات بنایی باید شامل موارد زیر باشد:

۱-۶ شماره و تاریخ صدور این استاندارد؛
۲-۶ نام تولیدکننده؛
۳-۶ نشانه یا تاریخ تولید؛
۴-۶ نوع ملات، (زیربندهای۲-۳،۳-۳ و۴-۳)؛
۵-۶ عمرکارایی، (زیربند۱-۲-۵)؛
۶-۶ میزان کلرید، (زیربند۲-۲-۵)؛
۷-۶ هوای موجود، (زیربند۳-۲-۵)؛
۸-۶ نسبت اجزای متشکل (برای ملات‌های از پیش تعریف شده) و ارتباط با مقاومت یا رده مقاومت فشاری، (زیربند۳-۵)؛
۹-۶ مقاومت فشاری، یا رده مقاومت فشاری، (برای ملات‌های طراحی شده)، (زیربند۱-۴-۵)؛
۱۰-۶ مقاومت چسبندگی، (زیربند۲-۴-۵)؛
۱۱-۶ جذب آب، (زیربند۳-۴-۵)؛
۱۲-۶ نفوذپذیری بخارآب، (زیربند۴-۴-۵)؛
۱۳-۶ چگالی، (زیربند۵-۴-۵)؛
۱۴-۶ هدایت حرارتی، (زیربند۶-۴-۵)؛ ۱۵-۶ دوام، (زیربند۷-۴-۵)؛
۱۶-۶ حداکثر اندازه سنگدانه، (زیربند۲-۵-۵)؛
۱۷-۶ زمان تصحیح، (زیربند۳-۵-۵)؛
۱۸-۶ واکنش در برابر آتش، (زیربند۸-۴-۵).

هنگامی که از ملات در ساخت و ساز ویژه استفاده می‌شود، اطلاعات مربوط به کیفیت ویژه آن‌را می‌توان در شناسایی فرآورده ذکر کرد.