بخش 5

عمرکارایی باید توسط تولیدکننده اظهار شود. هنگامی که ملات بنایی از یک محموله مطابق استانداردEN 1015-2، نمونه‌برداری شده و مطابق استانداردEN 1015-9، مورد آزمون قرار گیرد، عمرکارایی آن نباید کم‌تر از مقدار اظهار شده باشد.

در صورت لزوم، میزان کلرید ملات عرضه شده باید توسط تولیدکننده اظهار شود. هنگامی که ملات مطابق استانداردEN 1015-2، از یک محموله نمونه‌برداری شده و مطابق استانداردEN 1015-17، با به‌کارگیری روش اندازه‌گیری میزان کلرید محلول در آب مورد آزمون قرار گیرد یا بر اساس میزان کلرید اندازه‌گیری شده اجزای متشکل آن، محاسبه شود، میزان کلرید آن نباید بیش‌تر از مقدار اظهار شده باشد.

میزان کلرید، نباید بیشتر از۰/۱درصد وزنی خشک ملات باشد.

در صورت عرضه ملات بنایی به بازار، مقدار هوای موجود، باید توسط تولیدکننده اظهار شده باشد. هنگامی که ملات مطابق استانداردEN 1015-2، از یک محموله نمونه‌برداری شده و مطابق استانداردEN 1015-7، مورد آزمون قرار می‌گیرد، مقدار هوای موجود در ملات باید در محدوده اظهار شده باشد.

برای ملات بنایی که در آن از سنگدانه‌های متخلخل استفاده می‌شود، مقدار هوای موجود را می‌توان از طریق آزمون تعیین جرم حجمی ملات تازه مطابق استانداردEN 1015-6، تعیین کرد.

برای ملات‌های طراحی شده، مقاومت فشاری ملات بنایی باید توسط تولیدکننده اظهار شود. تولیدکننده ممکن است به‌صورت جایگزین یا مکمل رده مقاومت فشاری را مطابق جدول۱، اظهار کند که در آن مقاومت فشاری با علامت "M" و حداقل رده مربوط نیز به‌دنبال آن برحسب نیوتن بر میلی‌مترمربع مشخص شده است.

هنگامی که ملات بنایی از یک محموله مطابق استانداردEN 1015-2 نمونه‌برداری شده و مطابق استانداردEN 1015-11 مورد آزمون قرار می‌گیرد، مقاومت فشاری آن نباید کمتر از مقاومت فشاری یا رده مقاومت فشاری اظهارشده باشد. اظهار باید براساس اطلاعات مربوط به آماده‌سازی آزمونه مورد استفاده صورت گیرد (با کاغذ صافی جاذب آب یا بدون آن).

برای ملات‌های بنایی که در اجزای بیرونی مورد استفاده قرار می‌گیرد و به‌طور مستقیم در معرض عوامل جوی است، جذب آب باید توسط تولیدکننده اظهار شود. هنگامی که ملات بنایی از یک محموله مطابق استانداردEN 1015-2 نمونه‌برداری و مطابق استانداردEN 1015-18 مورد آزمون قرار می‌گیرد، جذب آب نباید بیش‌تر از مقدار اظهار شده باشد.

برای ملات‌های بنایی که در اجزای بیرونی مورد استفاده قرار می‌گیرد، نفوذپذیری بخارآب باید توسط تولیدکننده، از طریق مراجعه به جدولA.12، استانداردEN 1745:2012، مقادیر جدول‌بندی شده برای نفوذ بخارآب ملات اظهار شود.

در صورت عرضه ملات بنایی به بازار، میزان محدوده چگالی ملات سخت شده خشک باید توسط تولیدکننده اظهار شده باشد. هنگامی که ملات بنایی از یک محموله مطابق استانداردEN 1015-2 نمونه‌برداری و مطابق استانداردEN 1015-10 مورد آزمون قرار می‌گیرد، چگالی آن باید در محدوده اظهار شده باشد.

برای ملات‌های بنایی سبک، چگالی باید برابر یا کمتر از۱۳۰۰کیلوگرم بر مترمکعب باشد.

برای ملات‌های بنایی، مورد استفاده در اجزایی که برای آن‌ها الزامات حرارتی وجود دارد، تولیدکننده باید میانگین مقدارλ₁₀,dry,mat را برای ضریب هدایت حرارتی ملات بنایی مطابق استانداردEN 1745:2012 ارائه کند. همچنین به‌ویژه برای ملات‌های بنایی سبک نیز مقادیر اندازه‌گیری شده مطابق استانداردEN 1745:2012 را می‌توان اظهار کرد. تولیدکننده باید مبنای اظهار خود را اعلام کند. به‌علاوه فراکتایل¹ دیگری را می‌توان مورد استفاده قرار داد. دراین‌صورت فراکتایل مورد استفاده باید همراه با مقدار تکمیلیλ₁₀,dry,mat ارائه شود.

هنگامی که ملات بنایی از یک محموله مطابق استانداردEN 1015-2 نمونه‌برداری و طبق استانداردEN 1745 مورد آزمون قرار می‌گیرد، ضریب هدایت حرارتی آن نباید بیش‌تر از مقدار اظهار شده باشد.

تا زمانی‌که یک روش آزمون استاندارد برای دوام ارائه شود، مقاومت در برابر یخ‌زدگی (یخ‌زدن و آب‌شدن) باید براساس شرایط محل مصرف ملات، مورد ارزیابی قرار گرفته و اظهار شود.

تولیدکننده باید طبقه‌بندی واکنش در برابر آتش ملات بنایی را اعلام کند.

1- Fractile

ملات‌های بنایی دارای مواد آلی≤۱/۰ (کوچک‌تر یا مساوی) درصد وزنی یا حجمی (هرکدام که بیشتر است) که به‌طوری‌کنواخت پخش شده است، بدون نیاز به آزمون، در دستهA1 واکنش در برابر آتش دسته‌بندی می‌شود.

ملات‌های بنایی دارای مواد آلی>۱/۰ (بزرگ‌تر) درصد وزنی یا حجمی (هرکدام که بیشتر است) که به‌طوری‌کنواخت پخش شده است، باید مطابق استانداردEN 13501-1 دسته‌بندی شده و دسته مناسب واکنش در برابر آتش اظهار شود.

یادآوری-شایان ذکر است که ملات‌های غیرقابل اشتعال دارای مواد آلی کمتر از۱/۰درصد وزنی یا حجمی (هرکدام که بیشتر است) که به‌طوری‌کنواخت پخش شده است، بدون نیاز به آزمون، در دستهA1 واکنش در برابر آتش، دسته‌بندی می‌شود.

هنگامی که فرآورده‌های ساختمانی تحت پوشش این استاندارد به بازار عرضه شوند، براساس مقررات ملی در خصوص آزاد شدن مواد زیان‌آور گاهی اوقات برای مقدار آن ممکن است نیاز به تایید و اظهار باشد.

در صورت موجود نبودن روش‌های آزمون مناسب، تایید و اظهار در خصوص آزادشدن/مقدار مواد زیان‌آور باید با درنظرگرفتن قوانین ملی معتبر باشد.

ملات‌های لایه نازک باید الزامات مشروحه در زیربندهای۲-۵،۴-۵ و الزامات تکمیلی زیر را برآورده سازند.

یادآوری-چنانچه ملات لایه نازک در درز با ضخامت کمتر از یک میلی‌متر مورد استفاده قرار گیرد، در این‌صورت الزامات دیگری مورد نیاز است.

هنگامی که ملات بنایی از یک محموله مطابق استانداردEN 1015-2 نمونه‌برداری و مطابق استانداردEN 1015-1 مورد آزمون قرار گیرد، اندازه سنگدانه نباید بیش‌تر از۲میلی‌متر باشد. تولیدکننده باید حداکثر اندازه دانه را اعلام کند.

زمان تصحیح باید توسط تولیدکننده اظهار شود. هنگامی که ملات بنایی از یک محموله مطابق استانداردEN 1015-2 نمونه‌برداری و مطابق استانداردEN 1015-9 مورد آزمون قرار گیرد، زمان تصحیح باید بیش‌تر از مقدار اظهار شده باشد.

میزان آب نگهداری انواع ملات‌های کارگاهی با نسبت‌بندی مختلف باید حداقل۷۵درصد باشد (مطابق استانداردASTM C270).