بخش 7

صفحه فلزی پس از پوشش دادن ۳۰ دقیقه تا ۲۴۰ دقیقه، در دمای حداقل ۱۵°C بیشتر از دمای مورد انتظار برای نقطه شکست، آزمون کنید. سپس صفحه فلزی را در هر دقیقه ۱°C خنک کنید. خم کردن آن را در هر درجه سلسیوس آغاز کنید، البته حداقل دمای شروع ۸°C و حداکثر ۱۲°C بالای نقطه شکست مورد انتظار می‌باشد.

یادآوری- در صورت لزوم برای نقطه شکست فراس نسبتا زیاد، صفحه فلزی پوشش‌دار می‌تواند دمایی بیشتر از دمای محیط داشته تا فرصت کافی جهت خنک‌سازی با نرخ ۱°C/min وجود داشته باشد.

صفحه فلزی پوشش‌دار را به کمک انبرک‌ها، میان بست‌ها قرار دهید (طبق بند ۶-۵). در این حالت مراقب باشید که صفحه فلزی به آرامی خم شود تا در این مرحله از آزمون لایه نازک قیر ترک برندارد. اگر ترک بر روی لایه نازک قیر ظاهر شد آن را با یک صفحه فلزی پوشش‌دار دیگر تعویض کنید.
ابزار خمش را به لوله داخلی دستگاه خنک‌کننده وصل کنید. دماسنج را طوری سوار کنید که حباب آن در مرکز و پشت صفحه آزمون تعبیه شده بین بست‌ها باشد. خنک کردن را با نرخ ۱°C/min آغاز کنید. برای این منظور، فاصله بین لوله داخلی و بیرونی آزمون را تا سطح حداقل ۱۰۰ mm با مایع حمام (الکل یا هر مایع حمام مشابهی) پر کنید. دما طوری تنظیم شده که متناسب با دمای صفحه آزمون باشد. کاهش دما با اضافه کردن مقدار کمی یخ خشک (دی اکسید کربن جامد) صورت می‌پذیرد. از سه دقیقه اول برای تنظیم تغییرات کاهش دما، استفاده می‌شود. بعد از کاهش سه درجه سلسیوس اولیه، دما باید با نرخ ۱°C در هر (۶۰±۵) ثانیه کاهش یابد. تغییرات دمایی در طی آزمون نباید بیشتر از حداکثر تغییرات مجاز یعنی پنج ثانیه باشد. تغییرات دمایی آزمون باید میانگین‌گیری شود.

خمش صفحه فلزی را در دمای (۱۰±۲)°C بیشتر از دمای مورد انتظار نقطه شکست آغاز کنید.
برای خم و راست کردن صفحه آزمون، دسته را با نرخ یکنواخت یک دور بر ثانیه، آن‌قدر بچرخانید تا دسته دیگر بچرخد. برای مشاهده اولین ترک، لایه نازک قیر را بررسی کرده و دمایی که این ترک در آن ظاهر می‌شود را تا نزدیک ۱°C یادداشت کنید. سپس بدون وقفه، دسته را با همان سرعت، اما به طور وارونه (رو به عقب) بچرخانید.
بین فشارهای خمش دوره‌ای، ابزار خمش به مدت (۳۸±۵) ثانیه در وضعیت اولیه نگه داشته می‌شوند. اگر ابزار خمش در طول آزمون از لوله آزمون درونی برداشته شود (حتی برای بررسی)، آزمون باید متوقف شود.

اولین صفحه فلزی که مورد آزمون قرار می‌گیرد امکان تعیین تقریبی نقطه شکست را ایجاد می‌کند (Tⱼ).
شروع آزمون حدود ۸°C تا ۱۲°C بیشتر از دمای تقریبی نقطه شکست می‌باشد.
اگر این شرایط به عنوان اولین اندازه‌گیری رضایت‌بخش بود، سپس Tⱼ=Tₒ بوده، آزمون برای به دست آوردن T₁ تکرار می‌شود.
اگر این شرایط به عنوان اولین اندازه‌گیری رضایت‌بخش بود، سپس دو اندازه‌گیری دیگر باید انجام شود (T₂ و T₃)

دو اندازه‌گیری (T₀,T₁) یا (T₂,T₃) در صورتی قابل قبول است که اختلاف هر بازه کمتر یا مساوی ۳°C باشد. اگر اختلاف بیشتر از ۳°C باشد، دو اندازه‌گیری دیگر باید انجام شود (T₄ T₅).
اگر اختلاف بین T₅ و T₄ بیشتر از ۳°C باشد، میانگین ۴ دمای Tₒ,T₁,T₄,T₅ یا T₂,T₃,T₄,T₅ را محاسبه کنید و پراکندگی نتایج را مشخص کنید.