بخش 1.page-6

۱–۱ این روش آزمون، تنها برای مواد قیری مشتق شده از نفت خام کاربرد داشته و برای قیرهای طبیعی حاوی مواد غیر قیری نامحلول در زایلن توصیه نمی‌شود.

۱–۲ موادی که با استفاده از حلال‌های استاندارد به عنوان مثبت طبقه‌بندی شده‌اند، ممکن است برای اندازه‌گیری درجه مثبت بودنشان تحت عنوان «هم‌ارز زایلن» آزمون شوند. هم‌ارز زایلن کمترین درصد حجمی زایلن در حلال تشکیل‌شده از زایلن و نفتای استاندارد یا زایلن و هپتال نرمال است که لکه منفی را برای ماده مورد آزمون ایجاد می‌کند. این موارد به ترتیب، با عناوین هم‌ارز نفتا- زایلن و هم‌ارز هپتان- زایلن معرفی می‌شوند. افزایش درصد زایلن در حلال‌ها باید با فواصل ۵/۰ درصد باشد. چنانچه تعیین هیچ کدام از هم‌ارزهای زایلن درخواست نشده باشند، نفتای استاندارد باید به تنهایی به عنوان حلال استفاده شود. موارد کاربرد هم‌ارز نفتا- زایلن طبق بند ۸–۲ است.

هشدار- این استاندارد تمام موارد ایمنی مربوط به کاربرد این روش را بیان نمی‌کند. بنابراین وظیفه کاربر این استاندارد است که موارد ایمنی و اصول بهداشتی را رعایت و قبل از استفاده محدودیت‌های اجرایی آنرا مشخص کند.