بخش U7.page-6.2

یک ماده را به صرف خواص بلوری آن (آرایه‌های سه بعدی از اتم‌ها یا مولکول‌های تشکیل دهنده بلورک، نظم کوتاه دامنه اتم‌ها در فازهای بی‌شکل یا شبه بی‌شکل، مرزهای دانه‌ای، فصل مشترک مرزدانه‌ای، نابجایی، غیره)، نباید به عنوان نانوساختاریافته طبقه‌بندی کرد. در مقابل، موادی با توزیع اندازه دانه‌ای که کسر عمده دانه‌ها نانومقیاس (نانوبلورین) باشند، حفره یا روزنه‌های نانومقیاس، رسوبات نانومقیاس (یعنی نانواشیا در یک ماتریس جامد) ویژگی‌های کافی یک ماده را برای طبقه‌بندی به عنوان "نانوساختاریافته" دارند. (نانوماده، تعریف۲–۴۲، استاندارد ملی ایران،۱۲۰۹۸). به همین ترتیب، تقریبا همه مواد همواره سطوحی با ناهمگنی‌های شیمیایی یا شکل شناختی نانومقیاس دارند. فقط سطوحی که با قصد قبلی اصلاح شده یا بافت خاصی یافته‌اند تا ناهمگنی‌های شیمیایی یا شکل شناختی نانومقیاس داشته باشند مشخصه نانومقیاس را به مواد می‌دهند.