بخش 7

گزارش آزمون محاسبه باید شامل موارد زیر باشد:

– ارجاع به این استاندارد ملی ایران؛

– معرفی سازمانی که محاسبه را انجام داده؛

– تاریخ انجام محاسبه؛

– موارد ذکر شده در زیربندهای ۷–۲، ۷–۲–۱ و ۷–۲–۲.

یک رسم فنی، (ترجیحاً با مقیاس یک به یک) مقاطع تمام چهارچوب‌های مختلف، که امکان تأیید جزئیات مرتبط زیر را فراهم آورد را ارائه می‌دهد:

– ضخامت، ارتفاع، موقعیت، نوع و تعداد گرماشکن ^² (برای چهارچوب‌های فلزی)؛

– تعداد و ضخامت محفظه‌های هوا (برای چهارچوب‌های پلاستیکی و فلزی در جایی که حفره‌های هوا مرتبط با گرماشکن است)؛

1 - Drawing section
2 - Thermal breaks

– وجود و موقعیت تقویت‌کننده فلزی (فقط برای چهارچوب‌های پلاستیکی)؛

– ضخامت چهارچوب چوبی، پلاستیکی و پلی‌یورتان‌دار ^¹ (PUR)؛

– ضخامت فواصل پر شده از گاز با تشخیص نوع گاز و درصد قطعی آن؛

– نوع شیشه و ضخامت آن یا ویژگی‌های حرارتی و ضریب گسیل سطح‌های آن؛

– ضخامت و توصیف هر یک از صفحه‌های کدر موجود در چهارچوب؛

– مساحت تصویر شده بخش خارجی چهارچوب $A_{f,i}$ و مساحت تصویر شده بخش داخلی چهارچوب $A_{f,e}$؛

– مساحت گسترده قسمت خارجی چهارچوب $A_{d,i}$ و مساحت گسترده قسمت داخلی چهارچوب $A_{d,e}$ (فقط برای چهارچوب‌های فلزی)؛

– موقعیت فاصله‌اندازهای نورگذر یا کلاف تقویتی برای صفحه‌های کدر؛

– توصیف هر یک از کرکره‌ها یا آفتاب‌گیرهای کرکره‌ای خارجی؛

در مورد چهارچوب‌های فلزی با اتصال‌های نقطه‌ای، فاصله بین نقاط باید به وضوح نشان داده شود.