بخش 1

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین روش‌های محاسبه ضریب انتقال حرارت پنجره‌ها و درهای آدم‌رو ^¹ با صفحه‌های کدر و/یا نورگذر قرار گرفته در یک چهارچوب با کرکره و بدون آن، است.

این استاندارد برای موارد زیر کاربرد دارد:

الف– انواع مختلف مجموعه‌های نورگذر (شیشه یا پلاستیک، تک‌جداره یا چندجداره، با پوشش کم‌گسیل یا بدون آن با فواصل پر شده از هوا یا گازهای دیگر)؛

ب– صفحه‌های کدر داخل در یا پنجره؛

پ– انواع مختلف چهارچوب‌ها (چوبی، پلاستیکی، فلزی با موانع حرارتی یا بدون آن، فلزی با اتصال‌های فلزی نقطه سوزنی ^² یا هر ترکیب دیگری از مواد)؛

ت– در جای لازم، مقاومت حرارتی اضافی ناشی از انواع مختلف کرکره‌های بسته یا آفتاب‌گیرهای کرکره‌ای خارجی ^³ متناسب با میزان نفوذپذیری هوا در آن‌ها.

ضریب انتقال حرارت پنجره‌های سقفی و دیگر پنجره‌های پیش‌آمده ^⁴ می‌تواند مطابق این استاندارد محاسبه شود البته مشروط براینکه ضریب انتقال حرارت قسمت‌های چهارچوب آن، با اندازه‌گیری یا محاسبات عددی تعیین شود.

مقادیر عددی از پیش تعیین شده برای شیشه‌ها، چهارچوب‌ها و کرکره‌ها در پیوست‌ها داده شده است. از تأثیرات پل حرارتی در محل فاق ^⁵ یا درزهای اتصال بین چهارچوب در یا پنجره و دیگر پوشش‌های در محاسبات صرف‌نظر شده است.

همچنین محاسبات برای موارد زیر کاربرد ندارد:

الف– تأثیرات تابش خورشید؛

ب– انتقال گرما توسط اتلاف هوا؛

1 - Pedestrian doors
2- Pinpoint metallic connections
3- External blind
4 - Projecting windows
5 - Rebate

پ– محاسبه چگالش ^¹ ؛

ت– تهویه فواصل هوایی در پنجره‌ها با لنگه دوتایی یا دو پنجره‌ای‌ها؛

ث– بخش‌های پیرامونی از پنجره بالکن.

این استاندارد برای موارد زیر کاربرد ندارد:

الف– دیوارهای پرده‌ای و مجموعه‌های نورگذر سازه‌ای؛

ب– درهای صنعتی، تجاری و پارکینگ.

یادآوری– جدول ۱ مقدمه موقعیت نسبی این استاندارد در مجموعه استانداردهای EPB در چهارچوب ساختار مدولار مطابق با استاندارد ISO 52000-1 را نشان می‌دهد.