بخش 6.4
شیارها و حفرههای هوای تهویه شده
شیارها و حفرههایی با سطح مقطع کوچک که اندکی تهویه شدهاند
شیارهایی با سطح مقطع کوچک (به شکل ۴ مراجعه کنید) در سطوح داخلی و خارجی پروفیلها و حفرههایی که با درز بزرگتر از ۲ میلیمتر و کوچکتر از ۱۰ میلیمتر به هوای داخلی یا خارجی متصل شدهاند، باید به عنوان حفرههای هوایی با تهویه کم، در نظر گرفته شوند. ضریب هدایت حرارت معادل در این موارد، دو برابر مقدار بهدست آمده در بند ۶-۳ برای حفره هوای تهویه نشده با اندازه یکسان است.

شکل ۴ – مثالهایی برای شیارها و حفرههای هوایی با سطح مقطع کوچک با تهویه کم
ابعاد برحسب میلیمتر
λ_eq؛ b ≤ ۱۰؛ d؛ d ≥ b؛ λ_eq؛ b ≤ ۱۰
حفرهها و شیارها با سطح مقطع بزرگ که بهخوبی تهویه شدهاند
در مواردی که در بند ۶-۳ و ۶-۴-۱ قرار نمیگیرد، مخصوصاً وقتی که عرض b شیار یا درز متصل به حفره در محیط بیش از ۱۰ میلیمتر باشد، فرض میشود که کل سطح در معرض محیط قرار دارد. بنابراین از مقاومت سطحی R_si یا R_se مطابق بند ۵-۲، باید در مساحت گسترده استفاده شود.
در مواردی که یک حفره بزرگ به یک درز منفرد متصل شده باشد، و مساحت گسترده بیش از ۱۰ برابر عرض درز باشد، مقاومت سطحی باید همراه با تابش کاهیده استفاده شود (به پیوست ب مراجعه شود).

شکل ۵ – مثالهایی از حفرهها و شیارهایی که به خوبی تهویه شدهاند
ابعاد برحسب میلیمتر
R_s؛ b > ۱۰؛ R_s؛ b > ۱۰
گفتوگوی عمومی انجمن درباره بخش 6.4
نظر شما درباره این بند با نام شما در انجمن عمومی منتشر میشود و دیگران میتوانند آن را بخوانند و پاسخ بدهند.