بخش 7

قبل از عایق کاری باید خصوصیات بام از لحاظ سطح، تعداد لوله های بخاری، فاضل آب و هواکش که در نقشه ساختمان مشخص گردیده است در نظر گرفته شود و بر مبنای آن زیرسازی - شیب و جهت آن تعداد لایه و نوع پوشش به طریق زیر طرح ریزی شود.

الف - زیر سازی - زیرسازی بام باید به اندازه کافی محکم باشد چنانکه از وارد شدن وزن قابل توجهی بر آن تغییر مکان ندهد. از اینرو باید از پوکه با سیمان و یا سیمان اسفنجی که سبک و محکم است استفاده شود و روی آن با قشری صاف از ملات ماسه سیمان پوشیده شود (یک قسمت سیمان و چهار قسمت ماسه) در مواردی که زیر عایق کاری اسفالت شود احتیاج به استفاده از سیمان نخواهد بود.

ب - شیب - ایجاد شیب برای روان شدن آب باران به داخل فاصل آب است که حداکثر تا 10درجه (در نقاط بارانی حداکثر شیب باید بکار برده شود) شیب می رسد.

ج - تعداد لایه - تعداد لایه ها بستگی به نوع پوشش - شرایط جوی و نوع استفاده از عایق دارد چنانکه بتوان مثلاً علاوه بر ایجاد مانعی در مقابل نفوذ آب و رطوبت در تابستان نیز از آن به عنوان مهتابی (تراس) استفاده کرد در صورتی مفروش بودن با سیمان مسلماً هر چه تعداد لایه های عایق بیشتر باشد مقاومت زیادتری خواهد داشت و در اثر فشار و شرایط دیگر ترک پیدا نمی کند و در صورت استفاده از اسفالت می توان از تعداد کمتری از لایه های عایق استفاده کرد.

بدین ترتیب سه لایه برای اسفالت و چهار لایه برای فرش سیمانی باید بکار برده شود.

د - نوع پوشش - پوشش آخری ممکن اسفالت و یا فرش سیمانی باشد که به ترتیب باید به صورت زیر صورت گیرد:

1 - از اسفالت پس از اتمام عایق کاری باید استفاده شود.

شن و ماسه برای اسفالت باید تا 120درجه سانتیگراد در هوای سرد و 60 درجه سانتیگراد در هوای گرم حرارت داده شود.

نوع قیر برای این کار باید در هوای سرد و معمولی 85/100و در هوای گرم 60/70باشد.

2 - فرش - پس از عمل عایق کاری و گستردن لایه‌ای از ماسه نرم و حفظ شیب و جهت آن باید فرش سیمانی را طبق معمول بکار برد.