بخش U6

استاندارد "سیمانهای هیدرولیکی – روشهای آزمون شیمیایی – اندازه گیری عناصر اصلی" نخستین بار در سال ۱۳۵۵ تهیه شد. این استاندارد بر اساس پیشنهادهای رسیده و بررسی و تأیید کمیسیون های مربوط برای اولین بار مورد تجدیدنظر قرار گرفت و در هفتادمین جلسه کمیته ملی استاندارد ساختمان و مصالح و فرآورده های ساختمانی مورخ ۸۱/۲/۲۶ تصویب شد، اینک به استناد بند ۱ ماده ۳ قانون اصلاح قوانین و مقررات مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران مصوب بهمن ماه ۱۳۷۱ به عنوان استاندارد ملی ایران منتشر می شود.

برای حفظ همگامی و هماهنگی با تحولات و پیشرفتهای ملی و جهانی در زمینه صنایع، علوم و خدمات استانداردهای ملی ایران در مواقع لزوم تجدیدنظر خواهد شد و هرگونه پیشنهادی که برای اصلاح یا تکمیل این استانداردها ارائه شود، در تجدیدنظر بعدی مورد توجه قرار خواهد گرفت. بنابراین برای مراجعه به استانداردهای ملی ایران باید همواره از آخرین تجدیدنظر آنها استفاده کرد.

در تهیه و تجدیدنظر این استاندارد سعی شده است که ضمن توجه به شرایط موجود و نیازهای جامعه، در حد امکان بین این استاندارد و استانداردهای بین المللی و استاندارد ملی کشورهای صنعتی و پیشرفته هماهنگی ایجاد شود.

منابع و مآخذی که برای تهیه این استاندارد به کار رفته به شرح زیر است:

۱– استاندارد ملی ایران ۱۶۹۲: سال ۱۳۵۵ تجزیه شیمیایی سیمان – اندازه گیری عناصر اصلی سیمان پرتلند

2-ISO 680:1990 Cement Test Methods- Chemical analysis
3-DIN EN 196-2 1995 Methods of testing cement
4- ASTM C 114-2000 Standard Test Methods For Chemical
Hydraulic cement Analysis of