بخش 8.2

از آنجایی که افزایش یک درجه سلسیوس در دمایی که آزمون گرمای انحلال در آن دما انجام می‌شود باعث کاهش تقریبا ۱/۳ kJ/kg (۰/۳ cal/g) در گرمای انحلال می‌شود. اگر دمای آزمون گرمای انحلال نمونه جزئی هیدراته از دمای اندازه‌گیری سیمان خشک تجاوز کند، تصحیح (°C) ۱/۳ kJ/(kg.K) اختلاف در دما باید به مقدار گرمای انحلال به‌دست آمده برای نمونه جزئی هیدراته اعمال شود (معادله۸ را ببینید).

همچنین، اگر دمای نهایی کالری‌متر آزمون انحلال با دمای نمونه کالری‌متری هنگام ریختن آن در ظرف شیشه‌ای پوشش‌دار متفاوت باشد، گرمای انحلال را تصحیح کنید. بنابراین برای نمونه جزئی هیدراته که دارای گرمای ویژه تقریبا ۱/۷ kJ/kg (۰/۴ cal/g) در مورد نمونه سرخ شده است، اگر دمای نهایی کالری‌متر از دمای نمونه در هنگام ریختن آن در ظرف شیشه‌ای پوشش‌دار تجاوز کند یک تصحیح (°C) ۱/۷ kJ/(kg.K) به آن دماها هنگام محاسبه گرمای انحلال اعمال کنید (معادله۸ را ببینید).

گرمای انحلال نمونه جزئی هیدراته را طبق معادله (۸) محاسبه کنید:

که در آن:
H₂ گرمای انحلال نمونه جزئی هیدراته بر حسب kJ/kg؛
R، C، Wᵢ، T همان تعریفی را دارند که در بند۸-۱ اشاره شده است به استثناء این که در اینجا مربوط به نمونه جزئی هیدراته هستند؛
t_d همان ارزش عددی اشاره شده در بند۸-۱ را دارد؛
t_h دمای نهایی کالری‌متر در انتهای اندازه‌گیری روی سیمان خشک بر حسب درجه سلسیوس.