بخش 8.3.1.page-22

می‌شود. قیف بالای دهانه(۲) و لوله رابط بالای(۳) به وسیله یک قطعهY شکل(۱۶) به هم متصل می‌شوند. تا اینکه هوای فاقدکربن دی اکسید بتواند از لوله رابط یا قیف، جریان یابد که می‌توان آنرا با یک گیره مور¹(۱۴) کنترل نمود. بعد از مبرد(۱۳)، گاز از سولفوریک اسید غلیظ(۵)، از لوله‌های جاذب حاوی جاذب هیدروژن سولفید(۶) بند۸–۲–۳ و جاذب آب(۷) بند۸–۲–۴ و بالاخره از دو لوله جاذب(۸ و۹) عبور می‌کند که دو لوله اخیر می‌توانند توزین شوند و۷۵درصد با جاذب کربن دی اکسید بند۸–۲–۵ و تا۲۵درصد با جاذب آب بند۸–۲–۴ پر شده‌اند).

جاذب کربن دی اکسید بند۸–۲–۵ با توجه به جریان گاز، در بالای لایه جاذب آب بند۸–۲–۴ قرار داده می‌شود.

بعد از لوله جاذب(۹)، لوله جاذب قوی‌تر(۱۰) قرار دارد که آن نیز حاوی جاذب کربن دی اکسید و آب است. که برای جلوگیری از ورود کربن دی اکسید و آب هوا به لوله جاذب۹ بکار می‌رود.

لوله‌های جاذب۸ و۹ که باید توزین شوند برای مثال می‌توانند اندازه‌های زیر را داشته باشند.

فاصله بیرونی بین شاخه‌ها:۴۵میلی‌متر
قطر داخلی:۲۰میلی‌متر
فاصله بین قسمت پایینی لوله و قسمت بخش مسطح بالایی²:۷۵میلی‌متر
ضخامت دیواره لوله:۱/۵میلی‌لیتر

2- Mohr
3- ground section