بخش A1

در صورتی عملکرد سنگدانه مورد مصرف در سازه‌های بتنی مورد قبول می‌باشد، که شرایط زیر برآورده گردند:
میزان سیمان و میزان قلیایی‌های سیمانی که مد نظر است در یک سازه جدید استفاده شود، باید مشابه و یا کمتر از مقادیر موجود در سازه بتنی قدیمی مورد مطالعه باشد.
سازه بتنی مورد مطالعه باید حداقل دارای۱۰ سال عمر باشد.
شرایط محیطی بتن مورد مطالعه از نظر دما، رطوبت و... باید حداقل مشابه با سازه جدید باشد.

معمولاً نتایج آزمونه‌های دیگر قبل از نتیجه این آزمون بدست می‌آید. استانداردهای آزمونه‌های مکمل این روش شامل: روش آزمون استاندارد بند۳–۶، استاندارد بند۳–۷، و استاندارد بند۴–۶ یا۳–۹ می‌باشند. توصیه می‌شود آزمون‌های مربوطه بصورت موازی با هم انجام گردند تا امکان تفسیر نتایج و یا اختلافهای احتمالی وجود داشته باشد.

برخی از نمونه‌هایی که ممکن است مشکلاتی داشته باشند، بشرح زیر می‌باشند:
پتانسیل فعالیت برخی از انواع کوارتز ممکن است با استفاده از روش آزمون استاندارد بند۳–۶ قابل تشخیص نباشد، در این موارد احتمال دارد این روش به اشتباه جوابهای منفی ارائه دهد، این جوابها ممکن است، بعلت وجود تعدادی از سنگدانه‌های با انبساط پذیری کند مانند گری واکه‌های رسی، کوارتزهای با ساختمان داخلی نامنظم، کوارتزهای مخفی بلور که با کوارتزهای با ساختمان نامنظم ترکیب شده‌اند باشد، همچنین ممکن است جوابهای مذکور، بعلت شرایط نامناسب نگهداری، مقدار سنگدانه‌های فعالی که از سطح حالت بدینه(Pessimum) بالاتر یا پایین‌تر هستند و یا ناکافی بودن میزان قلیائیت به منظور تسریع در آزمایش، باشد.

پتانسیل فعالیت برخی از انواع کوارتز ممکن است با استفاده از روش آزمون استاندارد بند۹–۶ قابل تعیین نباشد. این بدان دلیل می‌باشد که، ممکن است این روش به اشتباه جواب مثبت ارائه دهد. همچنین روش استاندارد بند۹–۶ ممکن است در مواردی برای سنگدانه‌های مشکوک به وجود کوارتز تنش دیده و واکنش زا به اشتباه، جواب منفی دهد.

در صورتی‌که اطلاعات بدست آمده از آزمون‌های تکمیلی و همچنین این روش آزمون نشان دهند که سنگدانه‌ای "پتانسیل واکنش قلیایی سیلیسی مخرب" ندارد، بطور معمول نیازی به هیچ تدابیر خاصی برای حفاظت در برابر انبساط ناشی از واکنش قلیایی سیلیسی نیست (یادآوری الف–۱).

یادآوری الف–۱: در مورد سازه‌های مهم و حساس مانند سازه‌هایی که در معرض تشعشع مواد رادیو اکتیو هستند و یا سدهای بزرگ که انبساط‌های کم قابل چشم پوشی نیست، ممکن است میزان انبساط کمتری بعنوان معیار انتخاب گردد.