بخش 6.2

به منظور بررسی قابلیت فعالیت واکنش قلیایی سنگدانه‌های درشت،

در صورتی‌که بررسی فعالیت سنگدانه ریز (ماسه) مد نظر باشد، باید از یک سنگدانه درشت غیر فعال که مطابق بند۶–۲–۳ آماده گردیده، استفاده گردد. سنگدانه درشتی که در آزمون ملات منشوری به روش تسریع شده مطابق با بند۳–۴ مراجع الزامی، دارای انبساطی کمتر از۰/۱ درصد در۱۴ روز باشد و یا در آزمون منشور بتنی به روش دراز مدت مطابق همین استاندارد، با استفاده از یک سنگدانه ریز غیر فعال، دارای انبساطی کمتر از۰/۰۱۵ درصد در یکسال باشد، بعنوان سنگدانه غیر فعال محسوب می‌شود. دانه‌بندی سنگدانه ریز مورد استفاده در آزمون همان دانه‌بندی مصالح تحویلی به آزمایشگاه خواهد بود، مگر دانه‌بندی دیگری مشخص شده باشد.

سنگدانه‌های درشت باید بر اساس جدول۱ آماده گردیده و سپس با هم مخلوط گردند. دانه‌های درشت‌تر از۱۹ میلی‌متر به این صورت مورد آزمون قرار نمی‌گیرند. در صورتی‌که بررسی‌های پتروگرافی مطابق با استاندارد بند۳–۷ مشخص نماید که ترکیب و سازنده‌های موجود در سنگدانه‌های بزرگ‌تر از۱۹ میلی‌متر در مقایسه با سنگدانه‌های ریزتر، تفاوتی ندارند، نیازی به بررسی بیشتر در مورد سنگدانه‌های درشت‌تر نمی‌باشد. ولی اگر بررسی پتروگرافی نشان دهد که سنگدانه‌های درشت‌تر ممکن است دارای فعالیت بیشتری باشند، باید به منظور بررسی عملکرد آن‌ها در بتن، بر اساس یکی از روش‌های زیر مورد مطالعه قرار گیرند: