مصالح

زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه

برای دیدن معنی، یک واژه یا عبارت کوتاه را در متن انتخاب کنید.

مصالح

سیمان

سیمان مصرفی باید پرتلند نوع۱ و مطابق با ویژگی‌های بند۳–۲ مراجع الزامی باشد، و همچنین میزان قلیائی کل سیمان باید۰/۹±۰/۱ درصد بر اساس رابطه۱ باشد:

قلیائی معادل  Na2O=Na2O+0.658 K2O\text{قلیائی معادل}\;Na_2O=Na_2O+0.658\,K_2O

به منظور افزایش مقدار قلیائی مخلوط، باید به میزانی محلول NaOH به آب اختلاط بتن اضافه گردد که میزان قلیائی معادل به۱/۲۵ درصد وزن سیمان برسد. میزان قلیائی معادل۱/۲۵ درصد به دلیل تسریع در فرآیند انبساط ناشی از واکنش قلیایی، انتخاب شده است. به منظور محاسبه میزان قلیائی کل سیمان، باید به یکی از دو روش زیر عمل نمود:

الف– بوسیله آزمایشگاه معتبر
ب– بوسیله تولید کننده سیمان

سنگدانه‌ها

به منظور بررسی قابلیت فعالیت واکنش قلیایی سنگدانه‌های درشت،

باید از یک سنگدانه ریز (ماسه) غیر فعال استفاده گردد. سنگدانه ریزی که در آزمون ملات منشوری به روش تسریع شده مطابق با استاندارد بند۳–۴¹، دارای انبساطی کمتر از۰/۱ درصد در۱۴ روز باشد و یا در آزمون منشور بتنی به روش دراز مدت مطابق همین استاندارد و با استفاده از یک سنگدانه درشت غیر فعال، دارای انبساطی کمتر از۰/۰۱۵ درصد در یکسال باشد، بعنوان سنگدانه غیرفعال شناخته می‌شود. ویژگی‌های سنگدانه ریز باید مطابق با استاندارد بند۳–۱، بوده و دارای مدول نرمی۲/۷±۰/۲ باشد.

در صورتی‌که بررسی فعالیت سنگدانه ریز (ماسه) مد نظر باشد، باید از یک سنگدانه درشت غیر فعال که مطابق بند۶–۲–۳ آماده گردیده، استفاده گردد. سنگدانه درشتی که در آزمون ملات منشوری به روش تسریع شده مطابق با بند۳–۴ مراجع الزامی، دارای انبساطی کمتر از۰/۱ درصد در۱۴ روز باشد و یا در آزمون منشور بتنی به روش دراز مدت مطابق همین استاندارد، با استفاده از یک سنگدانه ریز غیر فعال، دارای انبساطی کمتر از۰/۰۱۵ درصد در یکسال باشد، بعنوان سنگدانه غیر فعال محسوب می‌شود. دانه‌بندی سنگدانه ریز مورد استفاده در آزمون همان دانه‌بندی مصالح تحویلی به آزمایشگاه خواهد بود، مگر دانه‌بندی دیگری مشخص شده باشد.

سنگدانه‌های درشت باید بر اساس جدول۱ آماده گردیده و سپس با هم مخلوط گردند. دانه‌های درشت‌تر از۱۹ میلی‌متر به این صورت مورد آزمون قرار نمی‌گیرند. در صورتی‌که بررسی‌های پتروگرافی مطابق با استاندارد بند۳–۷ مشخص نماید که ترکیب و سازنده‌های موجود در سنگدانه‌های بزرگ‌تر از۱۹ میلی‌متر در مقایسه با سنگدانه‌های ریزتر، تفاوتی ندارند، نیازی به بررسی بیشتر در مورد سنگدانه‌های درشت‌تر نمی‌باشد. ولی اگر بررسی پتروگرافی نشان دهد که سنگدانه‌های درشت‌تر ممکن است دارای فعالیت بیشتری باشند، باید به منظور بررسی عملکرد آن‌ها در بتن، بر اساس یکی از روش‌های زیر مورد مطالعه قرار گیرند:

روش اول: سنگدانه‌های درشت‌تر از۱۹ میلی‌متر را خرد و از الک۱۹ میلی‌متر عبور دهید. سنگدانه عبوری از الک۱۹ میلی‌متر را مطابق جدول۱ دانه‌بندی نمایید، و بصورت متناسب،

۱– استاندارد ملی این آزمون در حال تدوین می‌باشد.

به دانه‌بندی سنگدانه‌های عبوری از الک۱۹ میلی‌متر آزمونه اصلی اضافه نمایید، بگونه‌ای که مقدار این مصالح درشت‌تر از۱۹ میلی‌متر، برابر با نسبت‌های وزنی دانه‌بندی آزمونه اصلی باشد.

روش دوم: سنگدانه‌های درشت‌تر از۱۹ میلی‌متر را خرد و از الک۱۹ میلی‌متر عبور دهید. و مطابق جدول۱ دانه‌بندی نمایید و سپس بعنوان یک سنگدانه مجزا مورد آزمون قرار دهید.

اندازه الک‌ها(mm)

درصد وزنی

عبوری

مانده

۱۹/۰

۱۲/۵

۳۳/۳۳

۱۲/۵

۹/۵

۳۳/۳۳

۹/۵

۴/۷۵

۳۳/۳۴

جدول 1: جدول۱– دانه‌بندی سنگدانه‌های درشت

مصالح مرتبط با بند

مصالح


گفت‌وگوی عمومی انجمن درباره بخش 6

نظر شما درباره این بند با نام شما در انجمن عمومی منتشر می‌شود و دیگران می‌توانند آن را بخوانند و پاسخ بدهند.