بخش 2

اطلاعات حاصل از این آزمون به همراه مشاهده عملکرد بتن در شرایط بهره‌برداری (در صورت وجود) و نتایج مطالعات پتروگرافی باید بعنوان اساس نتیجه‌گیری و یا توصیه، برای استفاده از سنگدانه در بتن قرار گیرد.

این آزمون به منظور ارزیابی قابلیت انبساط پذیری سنگدانه‌های درشت و ریز قابل استفاده می‌باشد.

نتایج بدست آمده از این آزمون، اطلاعاتی در خصوص قابلیت سنگدانه‌ها در ایجاد انبساط مضر حاصل از هر یک از واکنش‌های قلیایی– سیلیسی یا قلیایی– کربناتی، در بتن را ارائه می‌نماید.

باید توجه نمود که دلیل وقوع انبساط، ممکن است عوامل دیگری به غیر از واکنش سنگدانه‌ها با قلیایی‌ها باشد. از آن جمله می‌توان به عوامل زیر اشاره نمود:

در صورتی‌که انبساط حاصل از این آزمون بیشتر از محدوده تعیین شده در پیوست"الف" این استاندارد گردد، بیانگر قابلیت واکنش قلیایی سنگدانه است. توصیه اکید می‌شود، اطلاعات تکمیلی جهت اطمینان از علت انبساط، بررسی گردند. این اطلاعات تکمیلی می‌تواند از مطالعات پتروگرافی سنگدانه‌ها و منشورهای بتنی به منظور شناسایی سازنده‌های نامطلوب (در صورت وجود) و همچنین محصولات واکنش قلیایی انجام می‌شود، بدست آید.

در صورتی‌که با توجه به نتایج آزمون‌ها و اطلاعات تکمیلی، مشخص گردد که سنگدانه مورد نظر دارای قابلیت واکنش مخرب می‌باشد، انجام بررسی‌های بیشتر در خصوص روش‌ها و اقدام‌های پیشگیری کننده، توصیه می‌گردد.