بخش 10.page-12

سلول‌های اندازه‌گیری یا استوانه‌ها را در طول آزمون با قاب شیشه‌ای(۵–۳) شفاف نسبت به نورUV بپوشانید. اگر منحنی جذب–زمان محلول آزمون (منحنی‌های۱ و۲ را در شکل۱ ببینید) تقریبا خطی است یعنی در محدودهt₁ تاt₂، تابشUV به نمونه را آغاز کنید. منبع تابش نورUV (بند۵–۴) باید قادر به نگهداری شدت تابشUV،E=(۱۰±۰/۵) W/m² باشد. برای حصول غلظت یکنواخت، محلولMB را دست کم هر۲۰ دقیقه یکبار در طول آزمون هم بزنید. هم زدن را به صورت دستی با یک همزن شیشه‌ای یا همزن مغناطیسی انجام دهید. در طول اندازه‌گیری دمای محلول آزمون را اندازه‌گیری و ثبت کنید و آن را در دمای (۲۳±۲)°C حفظ کنید. اندازه‌گیری و کنترل دما را تا حد ممکن نزدیک به مرکز استوانه انجام دهید.

طول موج آشکارساز طیف‌نورسنج را درλ=(۶۶۴±۵) nm تنظیم کنید. ممکن است اندازه‌گیری به صورت پیوسته و مستقیم در ظرف محلول آزمون (بند۲–۳) (منحنی۲ در شکل۱ را ببینید) انجام شود یا به صورت خارجی توسط اندازه‌گیری محلول‌های اندازه‌گیری (بند۲–۴) که از محلول آزمون برداشته شده و سپس قبل از ادامه تابش‌دهی نورUV، به محلول آزمون قبلی اضافه می‌شود، انجام شود. چگالی نوری آزمون را در فواصل زمانی معین کمتر از۲۰ min اندازه‌گیری کنید. مجموع مدت تابشUV باید۳h باشد، اما این زمان نباید از زمان مورد نیاز برای رنگ‌زدایی کلی محلول آزمون طولانی‌تر باشد.

آزمون شاهد (تاریک) را با روش مشابه اما بدون تابشUV انجام دهید. (منحنی۱ در شکل۱ را ببینید).

همه مقادیر اندازه‌گیری شده (چگالی نوری و زمان اندازه‌گیری) را در جدولی ثبت کنید.

اگر بازده فوتونی، میانگین حاصل از ارزیابی داده‌ها (بند۱۱ و مثال پیوست الف را ببینید) ζ_MB>۰/۱۰٪ باشد، اندازه‌گیری را در شدت تابشUV،E=(۲/۵±۰/۱۳) W/m² تکرار کنید. اگر مقادیر حاصل برای بازده فوتونی میانگین از این تجزیه تحلیل نسبت به مقادیر به دست آمده در شدت تابشUV بالاتر، بیش‌تر باشد، مقادیر تعیین شده در شدت تابشUV،E=(۲/۵±۰/۱۳) W/m² را برای گزارش آزمون استفاده کنید. بازده فوتونی میانگین بالاتر حاصل در شدت تابشUV،E=(۱۰±۰/۵) W/m² نیز باید در گزارش آزمون باشد.