بخش 7.2

برای اندازه‌گیری جرم در واحد سطح منسوج روکش‌دار، ۱۰ آزمونه (در هر یک از سطوح ۵ آزمونه) را از روی کیسه (مطابق شکل ۲)، با استفاده از وسیله مناسب برای برش سطح با دقت یک درصد (برای مثال گردبر)، ببرید. آزمونه‌ها را با ترازوی آزمایشگاهی با دقت حداقل ۰/۰۱ گرم، توزین کرده و جرم واحد سطح را بر حسب گرم بر متر مربع طبق فرمول زیر محاسبه کنید:

که در آن:
m: جرم آزمونه بر حسب گرم
A: سطح آزمونه بر حسب سانتیمتر مربع
است. میانگین مقادیر به‌دست آمده، جرم واحد سطح منسوج روکش‌دار می‌باشد.

تعیین عرض باید مطابق با استاندارد ملی ایران شماره ۱۷۲۲ انجام شود.

تعیین خواص کششی کیسه باید مطابق با استاندارد ملی ایران شماره ۷۷۱۱ انجام شود.

یادآوری ۱- آزمون باید بر روی ۶ آزمونه بریده شده از روی کیسه (مطابق شکل ۳) با عرض ۱۰ سانتی متر انجام شود. ۳ آزمونه از روی یک سطح و سه آزمونه دیگر مربوط به سطح مقابل کیسه باید به‌صورت یک درمیان انتخاب شوند.
یادآوری ۲- فاصله بین گیره‌ها (فک‌های) دستگاه مقاومت سنج باید ۳۰ سانتی‌متر در نظر گرفته شده و سرعت حرکت گیره‌ها نیز به نحوی باشد که پارگی در فاصله زمانی ۲۰±۳ ثانیه انجام شود.
یادآوری ۳- در صورتی که بافت کیسه از نوع ساده (تافته) نبوده یا دارای تراکم یکسان نباشد، آزمون باید در هر یک از جهات تار و پود انجام شود.

N
٪
N
٪

کیسه باید پس از پر شدن با گچ یا سیمان (مطابق با استاندارد ISO 7965-2) از ارتفاع معین با توجه به حالت سقوط رها شود. آزمون باید بر اساس جدول شماره ۷ صورت پذیرد. نمونه‌ای از دستگاه‌های مناسب برای آزمون سقوط آزاد در شکل ۴ نشان داده شده است.

الف- شمایی از دستگاه مناسب برای آزمون سقوط آزاد برای سطوح انتهایی و کناری
ب- شمایی از دستگاه مناسب برای آزمون سقوط آزاد برای سطوح رویی

کیسه از طرف دهانه قیف به شیر دستگاه پرفراژ متصل می‌شود، به‌طوری که فقط از طرف دهانه قیف، هوا وارد کیسه گردد و هیچ راه ورودی دیگری وجود نداشته باشد. میزان هوای ورودی تا حدی افزایش می‌یابد که فشار داخل کیسه (با در نظر گرفتن خروج هوا از منافذ)، بر روی ۵۰ mbar ثابت شود. در آن هنگام میزان هوای خروجی به‌صورت عددی ثابت بر حسب نیوتن لیتر بر ساعت یا Nl/h بیان می‌شود.

سه ناحیه با ابعاد ۱۰ cm × ۱۰ cm را بر روی کیسه در نظر بگیرید، به‌طوری که این نواحی دارای تار و پود مشترک نباشند و تعداد نایکنواختی‌ها را در جهت تار و پود به‌طور مجزا، بشمارید. میانگین تعداد نایکنواختی‌ها را در جهت تار نسبت به کل تعداد تارهای موجود در کیسه و به‌طور مشابه در جهت پود محاسبه کنید.