بخش 2
دامنه کاربرد
این روش آزمون برای تشخیص نسبتاً سریع پتانسیل واکنش قلیایی سنگ‌های کربناتی است که به عنوان سنگدانه‌های مصرفی در بتن، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این روش آزمون به طور موفقیت‌آمیزی در موارد زیر کاربرد دارد:
صفحه 7
بند 1، صفحه 7
الف - کارهای تحقیقاتی؛
بند 2، صفحه 7
ب - تشخیص وجود مواد بالقوه واکنش‌زا در سنگدانه مورد استفاده در بتن، به منظور جداسازی اولیه منابع سنگدانه.
این روش آزمون، بیشتر برای کارهای تحقیقاتی و جداسازی و انتخاب منابع سنگدانه‌های واکنش‌زا مورد استفاده قرار می‌گیرد و الزامی برای ویژگی نیست. برای نتیجه‌گیری از این آزمون نیاز به اطلاعات تکمیلی به دست آمده از کارهای میدانی، آزمون‌های پتروگرافی مطابق استاندارد بند ۳-۳ و آزمون‌های بررسی سنگدانه در بتن مطابق استاندارد بند ۳-۴ است.
قلیایی‌هایی که با تشکیل‌دهنده‌های سنگدانه در بتن وارد واکنش و سبب انبساط می‌شوند، معمولاً از سیمان هیدرولیکی، تحت شرایط مشخص و یا دیگر اجزای متشکل بتن، یا از منابع خارجی مشتق می‌شوند.
صفحه 7
بند 1، صفحه 7
دو نوع واکنش قلیایی سنگدانه ها شناخته شده است:
بند 2، صفحه 7
الف: واکنش قلیایی - سیلیسی که در سنگ‌های سیلیسی، کانی‌ها و شیشه‌های مصنوعی معین انجام می‌شود.
بند 3، صفحه 7
ب: واکنش قلیایی - کربناتی که در سنگ‌های آهکی دولومیتی، دولومیت‌های کلسیتی و کلیه سنگ‌های مختلف دولومیتی انجام می‌شود.
صفحه 8
بند 1، صفحه 8
این روش آزمون برای تشخیص واکنش قلیایی - سیلیسی مناسب نیست.
گفت‌وگوی عمومی انجمن درباره بخش 2
نظر شما درباره این بند با نام شما در انجمن عمومی منتشر می‌شود و دیگران می‌توانند آن را بخوانند و پاسخ بدهند.