بخش 6

۱-۶ اسلامپ هر مخلوط بتن را مطابق با استاندارد ASTM C143/C143M تعیین کنید.

۲-۶ برای تعیین زمان گیرش، آزمونه‌ها را مطابق با استاندارد ملی ایران شماره ۶۰۴۶ تهیه کنید. در صورتی که بتن الیافی را نتوان به آسانی به روش تر الک کرد، از آزمونه بتنی شاهد برای اندازه‌گیری زمان گیرش نهایی هر دو مخلوط بتن شاهد و بتن الیافی استفاده کنید. برای تعیین زمان گیرش، آزمونه‌ها را در معرض جریان هوا قرار دهید، طوری که آن‌ها در معرض شرایط محیطی یکسان با شرایط جمع‌شدگی پلاستیک پنل‌ها قرار بگیرند.

۳-۶ کل قالب پنل را در یک لایه پر کنید. با لرزاننده بیرونی، بتن را متراکم کنید تا زمانی که سطح بتن تقریبا برابر با لبه بالایی قالب شود. هر آزمونه را به‌صورت عمود بر افزاینده تنش، سه بار شمشه‌کشی کنید.

۴-۶ پس از شمشه‌کشی، آزمونه‌ها را با تعداد عبور معین، ماله‌کشی کنید. در صورت نیاز به تعیین اتلاف رطوبتی پنل، هر نوع بتن اضافی چسبیده به محیط بیرونی قالب را تمیز کرده و هر پنل را همراه با قالب، وزن کنید.

۵-۶ پنل تهیه شده از مخلوط بتن الیافی و بتن شاهد را در محفظه محیطی و در پایین‌دست بادبزن‌ها قرار دهید (به شکل ۲ و ۳ مراجعه کنید).

۶-۶ بادبزن‌ها را به‌کار بیاندازید و سرعت هوا را طوری تنظیم نمایید که شرایط لازم برای تبخیر به‌دست آید (به یادآوری بند ۴-۴ مراجعه کنید). در این زمان، ارزیابی ترک‌خوردگی را شروع کنید.

۷-۶ در شروع آزمون و در فواصل زمانی ۳۰min مقادیر دمای هوا، رطوبت نسبی و سرعت جریان هوا را در نقطه‌ای به فاصله (۱۰۰±۵)mm بالاتر از سطح پنل، ثبت کنید. در صورت الزام مسئول تعیین آزمون‌ها، زمان مشاهده اولین ترک‌خوردگی بر روی سطح را برای هر پنل ثبت کنید. آزمون‌های نفوذ باید مطابق با استاندارد ملی ایران شماره ۶۰۴۶ در فواصل زمانی منظم انجام شود. ثبت متغیرهای محیطی را تا زمان گیرش نهایی، ادامه دهید.

۸-۶ نرخ تبخیر را با وزن کردن تشت‌های پر پایش تبخیر در شروع آزمون و نیز در فواصل زمانی ۳۰min بعدی، تعیین کنید [۳]. در هر توزین، کاهش جرم را با دقت ۵g ثبت کنید. برای تعیین نرخ تبخیر در هر فاصله زمانی، کاهش جرم بین دو توزین متوالی را بر مساحت سطح آب در تشت توزین تقسیم کنید (به یادآوری این بند مراجعه کنید). در صورتی که میانگین نرخ تبخیر کمتر از ۱ Kg/m².h باشد، آزمون نامعتبر است.

یادآوری- برای حفظ نرخ تبخیر موردنیاز، بهتر است سرعت باد تنظیم شود. بنابراین توصیه می‌شود برای پایش مستمر، تشت‌های پایش تبخیر روی ترازوهایی در مسیر جریان هوا قرار داده شوند تا در طی انجام آزمون به‌طور متناوب برداشته نشوند. در غیر این صورت، بهتر است تشت پایش تبخیر در مدت ۱۵s از مسیر جریان هوا برداشته و توزین شده و سپس در مسیر جریان هوا قرار داده شود.

۹-۶ پس از وقوع گیرش نهایی (از آخرین زمان گیرش اندازه‌گیری شده در دو آزمونه استفاده کنید)، متغیرهای جوی را ثبت کنید، بادبزن‌ها را متوقف کرده و زمان را ثبت کنید و کل میزان کاهش آب از تشت‌های تبخیر را تعیین کنید. در صورت نیاز به تعیین اتلاف رطوبتی پنل‌های آزمون، آن‌ها را همراه با قالب‌هایشان وزن کنید. پنل‌های آزمون را در آزمایشگاه در دمای (۲۳±۲)°C و زیر ورق‌های پلاستیکی نگهداری کنید تا میزان تبخیر تا زمان اندازه‌گیری عرض ترک به حداقل برسد.