بخش 3

قابلیت یک ماده افزودنی برای این که در کاربرد انتخابی آن بدون اثرات زیان‌آور، موثر باشد.

میزان مصرف ماده افزودنی، بر حسب درصد وزن سیمان، بیان شده توسط تولیدکننده که الزامات این استاندارد را برآورده می‌کند.

یادآوری – میزان مصرف منطبق در درون محدوده مصرف پیشنهادی قرار دارد.

مقادیر حدی مصرف، بر حسب درصد وزن سیمان، که تولیدکننده بر مبنای تجربیات کارگاهی توصیه می‌کند.

یادآوری – استفاده از محدوده مصرف پیشنهادی، در انطباق داشتن با این استاندارد در کل محدوده، دلالت نمی‌کند. توصیه می‌شود آزمون‌های امتحانی با مصالحی که در کارگاه به کار برده می‌شود انجام شود تا محدوده ضروری که نتایج درخواستی را می‌دهد به دست آید.

حد بالایی محدوده مصرف پیشنهادی می‌باشد.

مخلوط تجویزی بدون افزودنی.

مخلوط تجویزی ترکیب شده با افزودنی.

موادی که قبل از یا در حین فرآیند پاشش، در مقادیر حداکثر پنج درصد وزن سیمان، به منظور اصلاح خصوصیات مخلوط تازه و یا سخت شده به مخلوط بتن اضافه می‌شود. افزودنی زودگیرکننده بتن پاششی می‌تواند تا حداکثر ۱۲ درصد وزن سیمان نیز به مخلوط بتن اضافه شود که بهتر است بیش‌تر از این حد استفاده نشود.

ماده افزودنی که گیرش آنی بتن پاششی را ایجاد می‌کند و با افزودنی زودگیرکننده که در استاندارد ۲۹۳۰-۲ تعیین شده است متفاوت است.

ماده افزودنی زودگیرکننده بتن پاششی طبق بند ۲-۲-۳ با مقدار قلیایی (داده شده به صورت هم‌ارز Na₂O) حداکثر ۱/۰ درصد جرم افزودنی.

ماده افزودنی که روانی را برای یک دوره طولانی حفظ می‌کند.

یادآوری – این نوع از افزودنی به طور معمول در ترکیب با یک افزودنی زودگیرکننده بتن پاششی به کار برده می‌شود.

ماده افزودنی که قبل از یا در حین فرآیند پاشش به مخلوط بتن اضافه می‌شود و پیوند بین لایه‌های بتن پاششی و یا سطح بستر را بهبود می‌دهد.